Kościół Świętego Krzyża w Poznaniu (rzymskokatolicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Świętego Krzyża
w Poznaniu
kościół parafialny
Ilustracja
Widok od ul. Częstochowskiej
Państwo

 Polska

Miejscowość

Górczyn (Poznań)

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

Parafia

Świętego Krzyża w Poznaniu

Wezwanie

Świętego Krzyża

Położenie na mapie Poznania
Mapa konturowa Poznania, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kościół Świętego Krzyżaw Poznaniu”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Kościół Świętego Krzyżaw Poznaniu”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Kościół Świętego Krzyżaw Poznaniu”
Ziemia52°23′01,96″N 16°52′55,57″E/52,383878 16,882103
Strona internetowa

Kościół Świętego Krzyża – jedna z poznańskich świątyń rzymskokatolickich, znajdująca się pomiędzy ulicami Częstochowską, Piotra Ściegiennego i Ostrobramską na Górczynie. Od 2017 r. wielkopostny kościół stacyjny.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy kościół po 1945

Parafia powstała w 1929 roku, lecz pierwsza świątynia powstała w 1931 roku w zaadaptowanym pawilonie zbudowanym w 1929 roku na potrzeby Powszechnej Wystawy Krajowej. Jednocześnie, w tym samym roku rozpoczęto budowę nowej świątyni, którą w czasie II wojny światowej Niemcy zamienili na magazyn mąki. 1 lutego 1945, jeszcze w czasie walk o Poznań, odbył się w świątyni wiec pod wodzą Franciszka Danielaka, późniejszego twórcy milicji proletariackiej. Na wiecu podano po raz pierwszy w Poznaniu oficjalne informacje na temat walk 2. Armii Wojska Polskiego i strukturach budowanej w ZSRR władzy komunistycznej (przybyli głównie mieszkańcy oczyszczonego z Niemców Łazarza)[1]. Kościół został gruntownie przebudowany w latach 1974–1978 według projektu Aleksandra Holasa. Świątynię konsekrowano w 1978 roku. Od początku 2022 przy świątyni działa całodobowa Kaplica Wieczystej Adoracji[2].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Halową świątynię zbudowano na planie prostokąta. Na południowo-wschodniej ścianie znajdują się trzy ołtarze. W ołtarzu głównym grupa pasyjna: krucyfiks, a pod nim figury św. Jana i Matki Bożej dłuta Ignacego Kuczmy z 1950 roku. Ten sam autor wykonał figurę św. Józefa z Dzieciątkiem w prawym ołtarzu bocznym. W lewym ołtarzu bocznym znajduje się figura Matki Bożej autorstwa Czesława Woźniaka z 1949 roku. Ten sam autor wykonał w 1966 roku wykonał chrzcielnicę. Witraże na ścianie ołtarzowej wykonał Ryszard Janek. Na przeciwnej ścianie, północno-zachodniej znajduje się empora muzyczna z organami wykonanymi przez Bronisława Cepkę.

W prawej części kościoła pod balkonami znajduje się kaplica Matki Bożej Częstochowskiej, w której odbywa się od poniedziałku do soboty całodzienna adoracja Najświętszego Sakramentu.

Na zewnątrz, na ścianie południowo-wschodniej tablica upamiętniająca wmurowanie kamienia węgielnego podczas przebudowy w 1975 roku. Na ścianie północno-zachodniej znajduje się natomiast tablica upamiętniająca górczyńskich powstańców z 1848 roku oraz lat 1918–1919.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadeusz Świtała, Poznań 1945. Kronika Wydarzeń, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1986, s. 35-36, ISBN 83-210-0607-8, OCLC 830203088.
  2. NM, Kościół, w: Głos Wielkopolski, 7.1.2022, s. 2

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Sobczak, Kościoły Poznania, Zbigniew Szmidt, Michał Woźniak (ilust.), Poznań: Wydawnictwo Debiuty, 2006, ISBN 83-922466-4-0, OCLC 832205456.