Kościół Świętej Trójcy i klasztor Trynitarzy w Trynopolu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Świętej Trójcy i klasztor Trynitarzy w Trynopolu
Vilniaus Švč. Trejybės bažnyčia
kościół klasztorny
Ilustracja
Kościół Świętej Trójcy z klasztorem
Państwo  Litwa
Miejscowość Wilno
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie Trójca Święta
Położenie na mapie Wilna
Mapa lokalizacyjna Wilna
Kościół Świętej Trójcy i klasztor Trynitarzy w Trynopolu
Kościół Świętej Trójcy i klasztor Trynitarzy w Trynopolu
Położenie na mapie Litwy
Mapa lokalizacyjna Litwy
Kościół Świętej Trójcy i klasztor Trynitarzy w Trynopolu
Kościół Świętej Trójcy i klasztor Trynitarzy w Trynopolu
Ziemia54°43′52″N 25°17′28″E/54,731111 25,291111

Kościół Świętej Trójcy i klasztor Trynitarzy w Trynopolukościół rzymskokatolicki położony w północnej dzielnicy administracyjnej Wilna, Werkach na historycznym terenie zwanym Trynopol.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Trynitarze przybyli do Wilna około 1700 i osiedlili się w wiosce pod miastem, nazwanej od nich Trynopolem, gdzie w 1703 biskup wileński Konstanty Kazimierz Brzostowski ufundował dla nich kościół i klasztor. Założenie powstało w I. ćwierci XVIII w. Kościół został przebudowany w latach 1750-1760 w stylu rokokowym. W 1832 władze rosyjskie skasowały zakon. W klasztorze miał wówczas siedzibę metropolita Siemaszko, który w 1839 na synodzie w Połocku opowiedział się za przyłączeniem całego kościoła greckokatolickiego do cerkwi prawosławnej[1]. Metropolita w czasie swego urzędowania odnowił i wyposażył klasztor. W 1864 skonfiskowany przez władze carskie kościół został zamieniony na cerkiew, a w klasztorze w 1866 urządzono letnią rezydencję wyższego duchowieństwa prawosławnego.

W 1917 kompleks kościelno-klasztorny został zwrócony katolikom i odrestaurowany. W klasztorze latach 1919-39 mieścił się szpital uniwersytecki. Po drugiej wojnie światowej kościół został zamknięty.

W 1992 kościół zwrócono wiernym, a klasztor przekazano wileńskiemu seminarium duchownemu.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Położony nad brzegiem Wilii kościół jest budowlą w stylu baroku wileńskiego. Rokokową, trzykondygnacyjną fasadę podzieloną poziomo wydatnymi gzymsami wieńczy trójkątny szczyt flankowany przez wieże. Fasadę i wieże zdobią pilastry. Nad portalem i środkowym oknem drugiej kondygnacji umieszczono trójkątne tympanony.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Antoni Mironowicz: Wpływ wyznań na kształtowanie się świadomości narodowej mieszkańców Białorusi w XIX wieku. Białoruskie Zeszyty Historyczne w Bibliotece Kamunikat. [dostęp 2010-08-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Krzysztof Plebankiewicz: Wilno: przewodnik turystyczny. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 1997, s. 186-187. ISBN 83-213-3934-4.
  2. Przemysław Włodek: Wilno. Przewodnik. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2005, s. 220-221. ISBN 83-89188-36-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]