Kościół Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Łubienku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza
Kościół parafialny
Ilustracja
Elewacja wschodnia
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Miejscowość Łubienko
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Szymona i św. Judy Tadeusza w Łubienku
Wezwanie Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza
Położenie na mapie gminy Tarnowiec
Mapa lokalizacyjna gminy Tarnowiec
Łubienko, kościół Świętych Apostołów
Łubienko, kościół Świętych Apostołów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łubienko, kościół Świętych Apostołów
Łubienko, kościół Świętych Apostołów
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Łubienko, kościół Świętych Apostołów
Łubienko, kościół Świętych Apostołów
Położenie na mapie powiatu jasielskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu jasielskiego
Łubienko, kościół Świętych Apostołów
Łubienko, kościół Świętych Apostołów
Ziemia49°39′09,9″N 21°34′18,5″E/49,652750 21,571806

Kościół Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Łubienkurzymskokatolicki kościół parafialny pw. Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza, zbudowany w latach 1948–51, znajdujący się w Łubienku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy kościół w Łubienku z drewna modrzewiowego pw. Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza poświecił w 1544 biskup przemyski Walerian Władysławski. Obecny został wybudowany w latach 1948–51 na miejscu starszej świątyni z 1857, która uległa zniszczeniu w czasie działań wojennych w 1944.

Architektura i wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Jest to drewniana budowla konstrukcji zrębowej. Trójbocznie zamknięte prezbiterium przylega do szerszej nawy. Zewnątrz z trzech stron korpus nawowy otaczają wsparte na profilowanych słupach soboty, co jest rzadkością wśród kościołów dzwudziestowiecznych. Ściany oszalowane pionowo deskami z listwowaniem, wzmocnione lisicami. Obiekt przykryty blaszanym dachem dwukalenicowym dwuspadowym, wyższym nad nawą z wieżyczką na sygnaturkę zwieńczoną hełmem z latarnią.

Wewnątrz sklepienie kolebkowe w nawie i o przekroju trapezu w prezbiterium. Wnętrze wyłożone boazerią. Wyposażenie współczesne. W ołtarzu głównym obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Ołtarze boczne autorstwa rzeźbiarza Władysława Janasa.

Otoczenie[edytuj | edytuj kod]

Na terenie przykościelnym, arkadowa murowana dzwonnica z trzema dzwonami.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Sebastian Wypych Kościoły drewniane Karpat i Podkarpacia, Wydawnictwo Rewasz, Pruszków 2001, s. 190 ​ISBN 83-85557-88-1​, ​ISBN 83-85368-79-5
  • Leksykon drewnianej architektury sakralnej województwa podkarpackiego, Krzysztof Zieliński (red.), Rzeszów: Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju i Promocji Podkarpacia „Pro Carpathia”, 2015, s. 172, ISBN 978-83-61577-68-3, OCLC 922211420.