Kościół św. Andrzeja Apostoła w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Andrzeja Apostoła w Poznaniu
Distinctive emblem for cultural property.svg AK-I-11a/130 z dnia 21.12.1932 r.[1]
kościół parafialny
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Andrzeja Apostoła w Poznaniu
Wezwanie św. Andrzeja Apostoła
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Kościół św. Andrzeja Apostoła w Poznaniu
Kościół św. Andrzeja Apostoła w Poznaniu
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Kościół św. Andrzeja Apostoła w Poznaniu
Kościół św. Andrzeja Apostoła w Poznaniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Andrzeja Apostoła w Poznaniu
Kościół św. Andrzeja Apostoła w Poznaniu
Ziemia52°21′03,62″N 17°01′31,84″E/52,351006 17,025511
Strona internetowa

Kościół pw. św. Andrzeja Apostołakościół parafii pw. św Andrzeja Apostoła w Poznaniu, na Spławiu, w obrębie osiedla samorządowego Szczepankowo-Spławie-Krzesinki.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy kościół na Spławiu istniał już w 1386. W jego miejscu, w XV wieku powstała kolejna świątynia, która spłonęła w 1656 roku podczas potopu szwedzkiego. Kościół został odbudowany w latach 1692-1736 dzięki fundacji Mycielskich, jako parafialny dla wsi Spławie i innych okolicznych wsi wchodzących w skład folwarku Spławie. Konsekracji dokonano jednak dopiero po przebudowie w 1893 roku. Świątynia po raz kolejny poważnie ucierpiała podczas walk w 1945 roku, gdy zawaliło się sklepienie niszcząc neogotyckie wyposażenie kościoła.

Opis budynku[edytuj | edytuj kod]

Jednonawowy, kryty dwuspadowym dachem z sygnaturką. Bryła, obecnie w stylu neogotyckim, wsparta jest masywnymi skarpami. W ścianach zewnętrznych dwie tablice upamiętniające ofiary wojen toczonych w latach 1914-1920 oraz II wojny światowej. Przy kościele wolnostojąca dzwonnica z 1891 roku w której znajdują się trzy dzwony, plebania z 1878 roku, oraz kilka nagrobków będących pozostałością po parafialnym cmentarzu.

Opis wnętrza[edytuj | edytuj kod]

Nawa kościoła przekryta jest pseudosklepieniem gwiaździstym z 1953 roku. Na ścianach bocznych umieszczone są tablice grobowe rodziny Mycielskich fundatorów i opiekunów kościoła oraz obrazy przedstawiające między innymi Matkę Boską z Dzieciątkiem oraz św. Józefa z Dzieciątkiem. Granitowy ołtarz główny wykonany z pojedynczego fragmentu skały pochodzi z 1970 roku. Organy na emporze pochodzą z przełomu XVIII i XIX wieku i trafiły tu z kościoła w Waliszewie. Witraże w świątyni wykonała Katarzyna Stasińska.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Strona parafialna[edytuj | edytuj kod]