Kościół św. Barbary w Bytomiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół św. Barbary
kościół parafialny
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Bytom
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Barbary
Wezwanie św. Barbary
Wspomnienie liturgiczne 4 grudnia
Położenie na mapie Bytomia
Mapa lokalizacyjna Bytomia
Kościół św. Barbary
Kościół św. Barbary
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Kościół św. Barbary
Kościół św. Barbary
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Barbary
Kościół św. Barbary
Ziemia50°21′21,12″N 18°55′28,27″E/50,355867 18,924519
Strona internetowa

Kościół św. Barbary w Bytomiuneoromański kościół znajdujący się przy ul. Czarneckiego w Bytomiu.

Historia[edytuj]

Inspiratorem i realizatorem planów budowy był ówczesny proboszcz parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny ks. Józef Niestrój[1]. Kościół został wybudowany w latach 1928-1929 na błotnistym terenie, który osuszono. Kierownikiem budowy został bytomski architekt Teodor Ehl realizując projekt Arthura Kicktona[2].

Kościół konsekrowany 10 maja 1931 r. przez kard. Adolfa Bertrama, ofiarodawcę ołtarza głównego. W 1937 r. wybudowany został budynek plebanii. Na początku lat 90. XX w. odnowiono elewację zewnętrzną kościoła.

Wyposażenie[edytuj]

Ołtarz główny wykonany został w drewnie przez rzeźbiarza Schreinera z Monachium, natomiast ołtarze boczne wykonał Anton Fogel[2]. W kościele znajdują się 65-głosowe organy z czterema manuałami. Są to największe organy w diecezji gliwickiej i jedne z największych na Górnym Śląsku[1] Zostały wybudowane przez niemiecki zakład Carla Berschdorfa z Nysy.

Dzwony nazywane ze względu na ich brzmienie "ozdobą Bytomia", zostały zarekwirowane przez władze hitlerowskie[2].

Przypisy

  1. a b Parafia św. Barbary (pol.). kuria.gliwice.pl. [dostęp 2009-06-01].
  2. a b c H. Z. Łabęccy: Kościoły i kaplice Bytomia. Bytom: UM Bytom, 1992, s. 63, seria: Bytom wczoraj i dziś.

Linki zewnętrzne[edytuj]