Kościół św. Bartłomieja Apostoła w Jełowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Bartłomieja Apostoła w Jełowej
Distinctive emblem for cultural property.svg 632/59 z dnia 13 października 1959[1]
Kościół parafialny
Ilustracja
Widok kościoła od strony wschodniej
Państwo  Polska
Miejscowość Jełowa
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Bartłomieja Apostoła w Jełowej
Wezwanie św. Bartłomieja
Wspomnienie liturgiczne 24 sierpnia
Położenie na mapie gminy Łubniany
Mapa konturowa gminy Łubniany, po prawej znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Bartłomieja Apostoła w Jełowej”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Bartłomieja Apostoła w Jełowej”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Bartłomieja Apostoła w Jełowej”
Położenie na mapie powiatu opolskiego
Mapa konturowa powiatu opolskiego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Bartłomieja Apostoła w Jełowej”
Ziemia50°47′59,165″N 18°04′21,227″E/50,799768 18,072563
Strona internetowa

Kościół św. Bartłomieja Apostołarzymskokatolicki kościół parafialny, znajdujący się w miejscowości Jełowa (gmina Łubniany), należący do parafii św. Bartłomieja Apostoła w Jełowej w dekanacie Zagwiździe, diecezji opolskiej. Dnia 13 października 1959 roku, pod numerem 632/59 kościół został wpisany do rejestru zabytków województwa opolskiego.

Historia kościoła[edytuj | edytuj kod]

Kościół w Jełowej wzmiankowany był już w 1399 roku. W 1633 roku kościół ten w wyniku pożaru spłonął. Nowy, również drewniany, zostaje wybudowany 1645 roku przez ówczesnego proboszcza księdza Wincentego Galdę. W latach 1749-1765 proboszczem parafii był ks. Józef Matuszczyk. Dobudowuje on do istniejącego drewnianego kościoła prezbiterium, które widoczne jest do dnia dzisiejszego, w obecnej świątyni. W latach 1842-1844 (proboszczem parafii był ks. Wincenz Onderka), 200-letni drewniany kościół został rozebrany (z wyjątkiem prezbiterium), a w jego miejsce postawiono nowy, murowany. Około 1867 roku wykonano malowidła nad prezbiterium ukazujące scenę ukrzyżowania oraz dwóch apostołów św. Bartłomieja i św. Mateusza. W 1910 roku zbudowano nową wieżę, kościół otynkowano i przebudowano wnętrze pod organami. W 1912 roku wzniesiono nową zakrystię. Czas po II wojnie światowej, (proboszczem parafii był ks. Jan Sygulla) to okres odbudowy zniszczonej świątyni, plebanii, domu organisty i domu sióstr zakonnych ze Zgromadzenia Sióstr Służebniczek NMP. W 1981 roku w kościele wykonano nowy chór muzyczny, jak również rozpoczęto przebudowę i budowę nowej części budynku gospodarczego z przeznaczeniem na cele katechetyczne i rekolekcyjne[2]. 16 grudnia 2010 roku w wyniku zwarcia instalacji elektrycznej wybuchł pożar. Spaliła się duża część więźby dachowej nad główną nawą kościoła oraz część zakrystii[3]. Remont i odnowa trwała 8 miesięcy. Wymieniono część posadzki, odnowiono ocalały sufit, wymieniono witraże, zamontowano nowe ławki, gruntownie wyremontowano organy oraz drewniany, gotycki ołtarz główny. 24 sierpnia 2011 roku, biskup opolski ks. Andrzej Czaja, dokonał rekonsekracji wyremontowanej świątyni[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]