Kościół św. Bartłomieja w Padwi Narodowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół św. Bartłomieja
kościół parafialny
Distinctive emblem for cultural property.svg 157/A z 22.04.1991 r.[1]
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Miejscowość Padew Narodowa
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Bartłomieja Apostoła w Padwi Narodowej
Wezwanie św. Bartłomiej
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Kościół św. Bartłomieja
Kościół św. Bartłomieja
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Bartłomieja
Kościół św. Bartłomieja
Ziemia50°26′06,06″N 21°29′46,16″E/50,435017 21,496156

Kościół św. Bartłomieja w Padwi Narodowej − murowany kościół parafialny we wsi Padew Narodowa w diecezji sandomierskiej, zbudowany w latach 1878−1886, sanktuarium św. Antoniego z Padwy.

Historia[edytuj]

Pierwszy drewniany kościół św. Bartłomieja prawdopodobnie ufundowany został w roku 1414 przez króla Władysława Jagiełłę[2], a wybudowany w 1419[3] przez plebana Bartłomieja z Rudnika[3].

Pierwsza pisemna wzmianka o kościele w Padwi pochodzi z 1470 roku. Znalazła się ona w kronikach Jana Długosza. Drewniana budowla zapewne pierwotnie była kościołem filialnym, który przekształcony został w parafialny[2]. Kolejny drewniany kościół ufundowany został przez Zygmunta Starego w roku 1510[2]. W roku 1649 został powiększony: wydłużeniu uległo prezbiterium. Spłonął zapewne podczas wojen szwedzkich i najazdu Rakoczego. W 1664 roku postawiono kolejny drewniany kościół, konserwowany został w roku 1674 przez biskupa Mikołaja Oborskiego[3]. W XIX wieku stary drewniany kościół okazał się być zbyt mały na potrzeby powiększającej się parafii. Toteż rozpoczęto budowę nowego murowanego budynku, a stary został sprzedany i przeniesiony w roku 1891 do Zwiernika, gdzie stoi do dziś[2].

Współczesny kościół według projektu architekta Aleksandra Gebauera budować rozpoczęto w roku 1878[2]. Budowa trwała osiem lat[2], a kierował nią ksiądz Wilhelm Skopiński[3]. 3 września 1886 roku na wieży kościoła postawiono krzyż, trzy tygodnie później, 25 września, zakończono budowę sklepienia[2]. Poświęcony został przez ks. J. Knutelskiego w dniu św. Bartłomieja, 28 sierpnia 1887 roku[2]. Konsekracji dokonał 5 września 1895 roku biskup tarnowski Ignacy Łobos[2]. Po zniszczeniach wojennych naprawiony został w roku 1947[3].

Architektura i wnętrze[edytuj]

Kościół parafialny w Padwi jest budowlą murowaną z cegły, tynkowaną. Jest to jednonawowa świątynia z bocznymi kaplicami w formie transeptu i węższym, wydłużonym, zamkniętym półkoliście prezbiterium[2]. Nad fasadą góruje trójkondygnacyjna wieża na planie kwadratu, u góry przechodząca w ośmiobok[2].

Znaczna część wyposażenia wnętrza pochodzi z poprzedniego kościoła i reprezentuje styl barokowy. Ołtarz główny pochodzi z połowy XVII wieku[4] i ma w polu głównym kopię obrazu Matki Bożej Dzikowskiej a na zasuwie wizerunek patrona kościoła, św. Bartłomieja[2]. Z czterech bocznych ołtarzy w nawie dwa są barokowe, dwa zaś eklektyczne z XIX wieku[2]. W bocznej kaplicy znajduje się ołtarz z przedstawieniem św. Antoniego Padewskiego, otoczony kultem poświadczonym od 1688 roku[5]. Prospekt organowy pochodzi z 1892 roku[2].

Przypisy

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podkarpackie. 30 września 2016; 2 miesiące temu. [dostęp 2 maja 2010].
  2. a b c d e f g h i j k l m n Urząd Gminy w Padwi Narodowej: Architektura i zabytki. [dostęp 31 sierpnia 2009].
  3. a b c d e Parafia Padew Narodowa. Archiwum Diecezjalne w Tarnowie. [dostęp 31 sierpnia 2009].
  4. Hanna Lawera, Artur Bata: Mielec i okolice. s. 82.
  5. Hanna Lawera, Artur Bata: Mielec i okolice. s. 83.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]