Kościół św. Ignacego Loyoli i św. Stanisława Kostki w Krzemieńcu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Ignacego Loyoli i św. Stanisława Kostki
(ob. cerkiew Przemienienia Pańskiego)
Ilustracja
Państwo  Ukraina
Obwód  tarnopolski
Miejscowość Coat of Arms of Kremenets.svg Krzemieniec
Wyznanie prawosławne
Kościół Kościół Prawosławny Ukrainy
Wezwanie św. Ignacego Loyoli i św. Stanisława Kostki / Przemienienia Pańskiego
Wspomnienie liturgiczne 6/19 sierpnia
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu tarnopolskiego
Kościół św. Ignacego Loyoli i św. Stanisława Kostki (ob. cerkiew Przemienienia Pańskiego)
Kościół św. Ignacego Loyoli i św. Stanisława Kostki
(ob. cerkiew Przemienienia Pańskiego)
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Kościół św. Ignacego Loyoli i św. Stanisława Kostki (ob. cerkiew Przemienienia Pańskiego)
Kościół św. Ignacego Loyoli i św. Stanisława Kostki
(ob. cerkiew Przemienienia Pańskiego)
50°07′00″N 25°43′00″E/50,116667 25,716667

Kościół pw. św. Ignacego Loyoli i Stanisława Kostki, obecnie cerkiew Przemienienia Pańskiego – dawny kościół rzymskokatolicki znajdujący się w Krzemieńcu w obwodzie tarnopolskim na Ukrainie, należący pierwotnie do zakonu jezuitów.

Fragment wnętrza

Książę Michał Serwacy Wiśniowiecki w r. 1728 zobowiązał się zbudować nowy koś­ciół dla istniejącej rezydencji Jezuitów w Krzemieńcu. Zespół klasztorny został zbudowany w latach 1731–1745 według projektu o. Pawła Giżyckiego (być może przy wpływie Pawła Fontany) z fundacji księcia Michała Serwacego Wiśniowieckiego. Jest to najdoskonalsze dzieło Pawła Giżyckiego, którego genezy należy szukać w rzymskim klasycyzującym baroku początku XVIII w. Rozpoczęta jednocześnie od południa budowa szkół została ukończona w 1753 r. Budowa drugiego północnego skrzydła klasztoru trwała jeszcze w latach 70. XVIII w. i nie została ukończona, ponieważ w 1773 r. zakon jezuitów został skasowany. Po tym fakcie kościół zakonny stał się kościołem parafialnym, a po Powstaniu listopadowym, w 1832 przejęła go Cerkiew prawosławna. W okresie II Rzeczypospolitej ponownie funkcjonował jako kościół katolicki, jednak po aneksji Wołynia przez ZSRR i włączeniu go do Ukraińskiej SRR urządzono w nim salę sportową. Po upadku ZSRR przekazany Ukraińskiemu Kościołowi Prawosławnemu i zaadaptowany na sobór Przemienienia Pańskiego (do 2018 Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Kijowskiego, następnie Kościoła Prawosławnego Ukrainy).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]