Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Betlejem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej
w Betlejem
kościół parafialny
Ilustracja
Fasada kościoła w 2014 roku
Państwo  Palestyna
 Izrael
Miejscowość Betlejem
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie św. Katarzyna Aleksandryjska
Położenie na mapie Palestyny
Mapa lokalizacyjna Palestyny
Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Betlejem
Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej
w Betlejem
Ziemia31°42′16,39″N 35°12′27,18″E/31,704553 35,207550

Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Betlejem – rzymskokatolicki kościół parafialny w Betlejem, sąsiadujący z Bazyliką Narodzenia Pańskiego[1].

Świątynię wznieśli w 1888 na miejscu poprzedniej, średniowiecznej franciszkanie z Kustodii Ziemi Świętej, którzy prowadzą parafię łacińską. Kościół znajduje się na terenie klasztoru. Przed kościołem zrekonstruowano w latach 1948-1949 średniowieczny wirydarz. Pracami kierował tercjarz franciszkański, architekt Antonio Barluzzi. Umieszczona na kolumnie rzeźba przedstawia św. Hieronima, który mieszkał przez jakiś czas w pobliżu Groty Narodzenia[1][2].

W lewej bocznej nawie kościoła znajduje się zejście do grot, w tym do Groty Narodzenia. Z Kościoła św. Katarzyny szereg stacji światowych transmituje każdego roku Pasterkę pod przewodnictwem łacińskiego patriarchy jerozolimskiego[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Donato Baldi OFM: W Ojczyźnie Chrystusa. Przewodnik po Ziemi Świętej. Wyd. 2. Kraków-Asyż: Franciszkanie, 1993, s. 168.
  2. a b Paolo Acquistapace: Guida biblica e turistica della Terra Santa. Milano: Istituto Propaganda Libraria, 1992, s. 336. (wł.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Daniel Chrucała OFM: Betlejem − Kolebka Mesjasza. Kraków: Fundacja Komisariat Ziemi Świętej, 2003, seria: Biblioteka Ziemi Świętej. ISBN 83-912251-4-3. (pol.)
  2. Donato Baldi OFM: W Ojczyźnie Chrystusa. Przewodnik po Ziemi Świętej. Aleksander Kowalski (tłum. i uzupełn.). Wyd. 2. Kraków-Asyż: Franciszkanie, 1993. (pol.)