Kościół św. Katarzyny w Brodnicy (diecezja toruńska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Świętej Katarzyny w Brodnicy
Distinctive emblem for cultural property.svg A/397 z dnia 24 października 1929[1]
kościół parafialny
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Brodnica
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Katarzyny
Wezwanie św. Katarzyny
Położenie na mapie Brodnicy
Mapa konturowa Brodnicy, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kościół Świętej Katarzyny w Brodnicy”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół Świętej Katarzyny w Brodnicy”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół Świętej Katarzyny w Brodnicy”
Położenie na mapie powiatu brodnickiego
Mapa konturowa powiatu brodnickiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kościół Świętej Katarzyny w Brodnicy”
Ziemia53°15′23″N 19°24′15″E/53,256389 19,404167

Kościół Świętej Katarzyny w Brodnicy (brodnicka fara) − rzymskokatolicki kościół parafialny w Brodnicy, w województwie kujawsko-pomorskim. Należy do dekanatu Brodnica. Mieści się przy ulicy Farnej.

Historia, architektura i wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Budowa kościoła rozpoczęła się w 1285 roku. Prezbiterium zostało ukończone około 1320 roku, korpus i zasklepienie zostało zbudowane w latach 1340-1370. Wieża, jedna z dwóch zaplanowanych, została wybudowana w 1370 roku, podwyższona około 1485 roku. W latach 1554-1598 świątynię posiadali luteranie. Fara ma 56 m długości i 27m szerokości. Posiada trzy nawy o układzie halowym. W nawie głównej i prezbiterium znajdują się sklepienia gwiaździste z rzeźbionymi zwornikami, w nawach bocznych umieszczone są sklepienia krzyżowe.

Najważniejsze zabytki kościoła farnego to: zespół rzeźb 12 apostołów z drugiej połowy XIV stulecia, Grupa Ukrzyżowania z XVI stulecia, kamienna chrzcielnica z XVII stulecia.

Organy piszczałkowe we farze[edytuj | edytuj kod]

Organy piszczałkowe w brodnickiej farze powstały w 1875 roku w pracowni Wilhelma Sauera z Frankfurtu nad Odrą. Powstały jako instrument o 25 głosach, początkowo o trakturze mechanicznej i wiatrownicach mechaniczno-stożkowych. Przebudowane zostały przez Kazimierza Urbańskiego z Bydgoszczy w 1973 roku. Przebudowę wymusiła wówczas likwidacja drewnianego chóru, przez co instrument musiał zostać umieszczony w emporze wieży. Znajduje się w tym miejscu również po ostatnim gruntownym remoncie i przebudowie w latach 2009-2011. Obecnie organy w brodnickiej farze posiadają 26 głosów realnych, w tym również głosy językowe i ruchome elementy w prospekcie, co czyni je największym tego typu instrumentem w całym dekanacie brodnickim. Stół gry znajduje się na chórze muzycznym bezpośrednio pod wiatrownicami instrumentu.

Aktualna dyspozycja instrumentu:


Manuał I 1. Bourdon 16' 2. Principal 8' 3. Gemshorn 8' 4. Salicjonal 8' 5. Gedackt 8' 6. Hohflöte 8' 7. Oktave 4' 8. Dolce 4' 9. Rauschquinte 2 2/3 10. Cornett 3 fach 11. Mixtur 4 fach 12. Trompete 8' (j)

Manuał II 1. Geigen Principal 8' 2. Gedacktflöte 8' 3. Aeoline 8' 4. Vox Coelestis 8' 5. Fugara 4' 6. Waldflöte 2' 7. Zimbel 2 fach 8. Nachthorn 4'

Pedał 1. Violon 16' 2. Subbass 16' 3. Oktawbass 8' 4. Flötebass 8' 5. Choralbass 4' 6. Posaune 16' (j)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze kościoła
Nawa główna
Ołtarz główny
Gwiaździste sklepienie nawy głównej
Belka tęczowa z XVI w.
Brodnica, kościół farny św. Katarzyny - panoramio (3).jpg
Brodnica, kościół farny św. Katarzyny - panoramio.jpg
Brodnica, kościół farny św. Katarzyny - panoramio (2).jpg
Brodnica, kościół farny św. Katarzyny - panoramio (1).jpg
Brodnica, kościół św. Katarzyny.jpg
widok ogólny