Kościół św. Marii Magdaleny w Sztokholmie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Marii Magdaleny
w Sztokholmie

Maria Magdalena kyrka, Stockholm
kościół parafialny
Ilustracja
Kościół św. Marii Magdaleny – wieża
Państwo  Szwecja
Miejscowość Sztokholm
Wyznanie protestanckie
Kościół ewangelicko-luterański
Parafia Maria Magdalena församling
Imię św. Marii Magdaleny
Położenie na mapie regionu Sztokholm
Mapa lokalizacyjna regionu Sztokholm
Kościół św. Marii Magdaleny w Sztokholmie
Kościół św. Marii Magdaleny
w Sztokholmie
Położenie na mapie Szwecji
Mapa lokalizacyjna Szwecji
Kościół św. Marii Magdaleny w Sztokholmie
Kościół św. Marii Magdaleny
w Sztokholmie
Ziemia59°19′08,38″N 18°04′01,98″E/59,318994 18,067217
Strona internetowa

Kościół św. Marii Magdaleny w Sztokholmie (szw. Maria Magdalena kyrka, Stockholm zwana familiarnie przez mieszkańców Maria[1]) – kościół parafialny szwedzkiego kościoła ewangelicko-luterańskiego, należący do parafii św. Marii Magdaleny, położony w sztokholmskiej dzielnicy Södermalm przy u zbiegu ulic Hornsgatan i Bellmansgatan.

Kościół otrzymał wezwanie św. Marii Magdaleny.

Kościół ma status zabytku sakralnego według rozdz. 4 Kulturminneslagen (pol. Prawo o pamiątkach kultury) ponieważ został wzniesiony do końca 1939 (3 §)[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kościół św. Marii Magdaleny na miedziorycie Johana Sasse z ok. 1650.

Wznoszenie obecnego kościoła rozpoczęto w 1588 na miejscu, na którym przedtem stała kaplica św. Marii Magdaleny, rozebrana częściowo w 1527 na rozkaz króla Gustawa I Wazy. Budowa kościoła została ukończona w 1625. W 1680 zbudowano wieżę zwieńczoną spiczastym hełmem.

Kościół św. Marii Magdaleny, najstarszy obiekt sakralny w Södermalm, został zaprojektowany przez Nicodemusa Tessina Starszego, który też nadzorował budowę świątyni wspólnie z synem. Nicodemus Tessin Starszy studiował architekturę w Europie południowej, stąd jego projekt przypomina raczej kościół jezuicki niż świątynię protestancką. Wrażenie to pogłębia ciepły, żółty kolor, w jakim pomalowano jego mury.

Po ogromnym pożarze 19 lipca 1759, w którym spłonęło ok. 300 innych budynków, kościół został odrestaurowany w latach 1760–1763 przez architekta Carla Johana Cronstedta otrzymując swój dzisiejszy wygląd. Cronstedt zaprojektował również wnętrze kościoła, utrzymane w stylu rokokowym.

W 1825 została ukończona odbudowa wieży kościoła w stylu neoklasycystycznym, usytuowanej z prawej strony jego fasady. Do jej budowy wykorzystano materiał pozostały z częściowo rozebranej kaplicy św. Marii Magdaleny.

Do nazwy kościoła nawiązuje też niewielka uliczka w formie schodów, Maria Trappgränd, leżąca po drugiej stronie Hornsgatan i prowadząca w dół, do Söder Mälarstrand.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze kościoła

Kościół nawiązuje do stylu architektonicznego zapoczątkowanego wraz ze wzniesieniem kościoła św. Klary – ma jedną dużą nawę, wysoki transept i pięciobocznie zamknięte prezbiterium. Nawa jest przekryta sklepieniem kryształowym.

Ambona została zaprojektowana przez Cronstedta przed 1763. Najbardziej imponującym elementem wyposażenia są jednak organy, których prospekt zaprojektował w 1774 Carl Fredrik Adelcrantz. Na uwagę zasługuje też obraz w ołtarzu głównym, pędzla Louisa Masrelieza z 1800.

Cmentarz przykościelny[edytuj | edytuj kod]

Na przykościelnym cmentarzu leżą pochowani znaczący szwedzcy poeci i bardowie, jak: Evert Taube wraz z żoną Astri, Erik Johan Stagnelius, Johan Runius, Carl August Nicander i Lasse Lucidor.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stockholm – Maria Magdalena. W: Ann Catherine Bonnier, Göran Hägg, Ingrid Sjöström: Svenska kyrkor : En historisk reseguide. Sztokholm: Medströms Bokförlag, 2008, s. 279-280. ISBN 978-91-7329-015-9. (szw.)
  2. Sveriges riksdag: Svensk författningssamling (SFS) Lag (1988:950) om kulturminnen m.m. (szw.). [dostęp 2012-02-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Ann Catherine Bonnier, Göran Hägg, Ingrid Sjöström: Svenska kyrkor: En historisk reseguide. Sztokholm: Medströms Bokförlag, 2008. ISBN 978-91-7329-015-9. (szw.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]