Kościół św. Maurycego w Ołomuńcu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kościół św. Maurycego w Ołomuńcu
Kostel svatého Mořice
Kościół św. Maurycego w Ołomuńcu.Widok na wejście.Po prawej starsza, południowa wieża. Po lewej młodsza
Kościół św. Maurycego w Ołomuńcu.
Widok na wejście.
Po prawej starsza, południowa wieża. Po lewej młodsza
Państwo  Czechy
Miejscowość Ołomuniec
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie św. Maurycego
Położenie na mapie Czech
Mapa lokalizacyjna Czech
Kościół św. Maurycego w Ołomuńcu
Kościół św. Maurycego w Ołomuńcu
Ziemia 49°35′42,39″N 17°15′04,46″E/49,595108 17,251239Na mapach: 49°35′42,39″N 17°15′04,46″E/49,595108 17,251239
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wnętrze
Fragment witraża w kościele, przedstawiający herby patronów i fundatorów

Kościół św. Maurycego w Ołomuńcupóźnogotycki, trzynawowy obiekt sakralny znajdujący się w Ołomuńcu, na Morawach w Czechach. Charakterystycznym elementem kościoła są dwie asymetryczne wieże.

Badania archeologiczne, prowadzone w 1973 r. na placu przed kościołem, wykazały w tym miejscu ślady człowieka już z okresu neolitu. Później, co najmniej od X w., istniała tu osada słowiańska, w której centrum znaleziono ślady romańskiej budowli – być może sakralnej, być może mieszkalnej (palatium ówczesnego pana feudalnego?). W XI w. w tym miejscu stanął już na pewno kościół w formie romańskiej rotundy. Pierwsza wzmianka o kościele św. Maurycego pochodzi z 1257 r. Fundatorem tamtej świątyni, zbudowanej jeszcze również w stylu romańskim, był biskup Ołomuńca, Bruno z Schauenburka.

Liczne pożary nawiedzające kościół wymusiły konieczność budowy nowej świątyni, co wykonano w latach 1412–1540. Powstała trzynawowa konstrukcja halowa długości 42 m i szerokości 25 m, opięta od zewnątrz systemem przypór. Każda nawa liczy sześć przęseł i jest zakończona apsydą. Pierwsze trzy przęsła mają sklepienia krzyżowe, trzy następne – późnogotyckie sklepienia sieciowe. Odmienny kształt i wysokość wież kościoła wynika z faktu, że południowa, prostokątna wieża jest najprawdopodobniej pozostałością starej świątyni. Natomiast druga, niższa wieża została wzniesiona wraz z obecnym kościołem, a w jej formie widać już pierwsze zwiastuny architektury Odrodzenia. Renesans przyniósł również dobudowaną w 1574 r. do północnej nawy kościoła kaplicę V. Edelmanna.

Pożar miasta w 1709 r. spowodował m.in. dobudowanie w 1723 r. do kościoła barokowej kruchty i wymusił wymianę wyposażenia kościoła (stąd wnętrze w stylu barokowym). Dzięki temu też kościół wzbogacił się w latach 1740–1745 o sławne dziś organy autorstwa wrocławskiego rzemieślnika, Michaela Englera. Prospekt organowy został ozdobiony przez rzeźbiarza, Filipa Sattlera oraz Johanna Georga Huckha. Po rozbudowie w latach 60. XX w. organy te są uznawane za największe w Europie i za jedne z lepiej brzmiących, dzięki czemu używane są często do nagrań muzyki organowej.

Kościół jest w stanie pomieścić około 4000 osób.

Południowa, starsza wieża jest udostępniona dla turystów. Rozciąga się z niej panorama całego Ołomuńca. Interesująca jest równolegle do siebie biegnąca dwójka schodów. Na tej wieży znajdują się również dzwony kościelne.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Olomouc. Tutistický průvodce. B. aut. Wyd. Ediční rada Městského národního výboru v Olomouci, Olomouc 1974;
  • Ołomuniec - historyczne miasto i okolice. Wyd.1, Unios CB spol. s. r. o., Czeskie Budziejowice 2005. ISBN 80-86141-65-5;

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]