Kościół św. Michała Archanioła w Miączynie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół św. Michała Archanioła
kościół parafialny
rejestr zabytków
Distinctive emblem for cultural property.svg A/546 z 7.07.1957 i 24.12.1971
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Polska
Miejscowość Miączyn
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Michała Archanioła w Miączynie
Wezwanie św. Michał Archanioł
Położenie na mapie gminy Miączyn
Mapa lokalizacyjna gminy Miączyn
Kościół św. Michała Archanioła
Kościół św. Michała Archanioła
Położenie na mapie powiatu zamojskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu zamojskiego
Kościół św. Michała Archanioła
Kościół św. Michała Archanioła
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Kościół św. Michała Archanioła
Kościół św. Michała Archanioła
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Michała Archanioła
Kościół św. Michała Archanioła
Ziemia50°44′28,2″N 23°30′16,7″E/50,741167 23,504639

Kościół św. Michała Archanioła w Miączynierzymskokatolicki kościół w Miączynie, w przeszłości cerkiew unicka, a następnie prawosławna.

Unicka cerkiew św. Michała Archanioła w Miączynie została wzniesiona w 1824 z fundacji Jana Węgleńskiego z cegły, w stylu łączącym elementy klasycystyczne i neogotyckie. W 1875, po likwidacji unickiej diecezji chełmskiej, świątynię przejął Rosyjski Kościół Prawosławny. W 1909 świątynia była remontowana. W 1918 budynek został zrewindykowany na rzecz Kościoła rzymskokatolickiego i powtórnie poświęcony. Do 1977 był to kościół filialny, a od wymienionego roku – parafialny[1]. W 1950 we wnętrzu budynku został wzniesiony chór, do kościoła wstawiono organy, zaś w 1975 cała elewacja świątyni została przemalowana farbą emulsyjną[1].

Cały obiekt wzniesiony jest na planie prostokąta, orientowany. Jedyna nawa kościoła ma dwa przęsła, prezbiterium – jedno. Pod chórem muzycznym znajduje się kruchta. W świątyni znajduje się pozorne sklepienie kolebkowe, zaś na terenie zakrystii – dwuprzęsłowe sklepienie żaglaste, w innych pomieszczeniach – strop. Wejście do świątyni mieści się w elewacji zachodniej, w wysokiej wnęce ostrołukowej. W górnej części fasady znajduje się wieżyczka dobudowana prawdopodobnie w czasie remontu w 1909[1]. Ołtarz główny w świątyni wykonany jest w stylu klasycystycznym, pochodzi prawdopodobnie z okresu, w którym powstała cała świątynia. Ok. 1960 zostały do niego wstawione kopia Obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej i obraz św. Michała Archanioła. Dwa ołtarze boczne w kościele reprezentują mieszany styl neogotycko-klasycystyczny i są młodsze od ołtarza głównego. W łuku tęczowym znajduje się krucyfiks z I poł. XIX w., w zakrystii przechowywany jest obraz Matki Boskiej z tego samego okresu[1].

Przypisy