Kościół św. Michała w Krakowie (Stare Miasto)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy kościoła usytuowanego na krakowskim Starym Mieście. Zobacz też: Kościół św. Michała na Wawelu.
Kościół św. Michała w Krakowie
Państwo  Polska
Miejscowość POL Kraków COA.svg Kraków
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Położenie na mapie Starego Miasta w Krakowie
Mapa lokalizacyjna Starego Miasta w Krakowie
Kościół św. Michała w Krakowie
Kościół św. Michała w Krakowie
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
Kościół św. Michała w Krakowie
Kościół św. Michała w Krakowie
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Kościół św. Michała w Krakowie
Kościół św. Michała w Krakowie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Michała w Krakowie
Kościół św. Michała w Krakowie
Ziemia50°03′28,3″N 19°56′11,7″E/50,057861 19,936583
Wieża stanowiąca fragment dawnego kompleksu karmelickiego

Kościół św. Michała (właściwie św. Józefa i św. Michała) – nieistniejący już kościół, wznoszący się od XVII do XIX w. w Krakowie, w obrębie obecnego Starego Miasta, w miejscu dzisiejszego budynku Muzeum Archeologicznego na rogu ulic Poselskiej i Senackiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kościół św. Michała i św. Józefa zbudowali karmelici bosi, którzy krótko wcześniej osiedli w podkrakowskiej Wesołej[1]. Pod budowę uzyskali "malowany dwór" Andrzeja Tęczyńskiego, łaźnię miejską i hospicjum należące d benedyktynów z opactwa tynieckiego[2]. Budowę rozpoczęto w 1611, a konsekracji świątyni dokonał biskup krakowski Jakub Zadzik w 1636[3].

Obszerna świątynia zbudowana była w stylu barokowym, na planie krzyża łacińskiego. Składała się z prostokątnego prezbiterium zwróconego ku zachodowi (w którego zakończeniu znajdował się chór zakonny) i szerszej nawy z kaplicami po bokach i transeptem. Główna fasada znajdowała się od strony obecnej ulicy Senackiej. Wewnątrz znajdowały się liczne ołtarze[4]. Od południa przylegał do kościoła obszerny z dwoma dziedzińcami i oratorium arcybractwa św. Józefa. W murach klasztoru wznosiła się wieża pełniąca funkcję dzwonnicy, przerobiona z dawnej baszty[5]. W 1669 w kościele znalazł się obraz św. Józefa, który wkrótce zaczął słynąć cudami. W 1715 rada miejska Krakowa oddała miasto w opiekę św. Józefowi, a obraz obnoszono w uroczystej procesji[6].

W 1797 zaborca austriacki usunął stąd karmelitów, a budynek ich klasztoru przeznaczył na więzienie. Kościół zamknięto w latach 30. XIX w., a w 1872–1874 częściowo zburzono, częściowo przebudowano na pomieszczenia sądu[7]. Wyposażenie zamkniętego kościoła trafiło do licznych innych świątyń, m.in. pięć ołtarzy zostało przeniesionych do kościoła św. Franciszka w Krakowie odbudowywanej po pożarze z 1850[8]. Obraz św. Józefa znajduje się w kościele karmelitów przy ul. Rakowickiej w Krakowie[9].

W dawnym kompleksie więzienia i sądu obecnie znajdują się odpowiednio siedziby Muzeum Archeologicznego i Muzeum Geologicznego PAN[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wanat 1981 ↓, s. 45.
  2. Wanat 1981 ↓, s. 46–47.
  3. Wanat 1981 ↓, s. 47–49.
  4. Wanat 1981 ↓, s. 50–61.
  5. Wanat 1981 ↓, s. 61–65.
  6. Wanat 1981 ↓, s. 81–83, 95, 154–156.
  7. Wanat 1981 ↓, s. 84, 158–160, 163.
  8. Wanat 1981 ↓, s. 161–162.
  9. Wanat 1981 ↓, s. 171–175.
  10. Rożek 2006 ↓, s. 275–276.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michał Rożek: Urbs celeberrima. Przewodnik po zabytkach Krakowa. Wyd. I. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2006. ISBN 83-7318-730-8.
  • Benignus Józef Wanat: Kult Świętego Józefa Oblubieńca NMP u Karmelitów Bosych w Krakowie: Informator historyczny. Kraków: Wydawnictwo Karmelitów Bosych, 1981.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]