Kościół św. Stanisława Kostki w Tczewie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół św. Stanisława Kostki
w Tczewie
kościół filialny
rejestr zabytków
Distinctive emblem for cultural property.svg 431 z 04.01.1972 r.[1]
Ilustracja
widok ogólny
Państwo  Polska
Miejscowość Tczew
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Tczewie
Wezwanie św. Stanisława Kostki
Położenie na mapie Tczewa
Mapa lokalizacyjna Tczewa
Kościół św. Stanisława Kostkiw Tczewie
Kościół św. Stanisława Kostki
w Tczewie
Położenie na mapie powiatu tczewskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tczewskiego
Kościół św. Stanisława Kostkiw Tczewie
Kościół św. Stanisława Kostki
w Tczewie
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Kościół św. Stanisława Kostkiw Tczewie
Kościół św. Stanisława Kostki
w Tczewie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Stanisława Kostkiw Tczewie
Kościół św. Stanisława Kostki
w Tczewie
Ziemia54°05′16″N 18°48′02″E/54,087778 18,800556

Kościół św. Stanisława Kostki w Tczewie - świątynia wybudowana w XIV wieku w stylu gotyckim, z charakterystyczną ośmioboczną wieżą. Obecny jej hełm pochodzi z 1 połowy XIX wieku (przez wiele wieków zwieńczenie wieży było inne).

Po wybudowaniu pozostawała pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny, potem św. Mikołaja. Dzisiaj nosi imię św. Stanisława Kostki. Jest to kościół jednonawowy, sklepiony. W jego wnętrzu zachował się częściowo wystrój z końca XVII wieku. Po kasacie zakonu dominikanów, kościół został przebudowany na szkołę. W 1852 został odrestaurowany i jako świątynia użytkowany był przez ewangelików do 1945 roku. W okresie II Rzeczypospolitej kościół był we władaniu parafii należącej do superintendentury Tczew-Starogard Ewangelickiego Kościoła Unijnego[2].

Po II wojnie światowej kościół wrócił w ręce katolików. Otrzymał wartościowe witraże w nowym ujęciu artystycznym. Dziś wymaga poważnej pomocy, gdyż stojąc na skarpie nadwiślańskiej zaczyna się nieznacznie, ale już ostrzegawczo, osuwać.

Galeria[edytuj]

Przypisy

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo pomorskie. 31 marca 2017; 6 miesięcy temu. [dostęp 03.10.2015].
  2. Stefan Grelewski, Wyznania protestanckie i sekty religijne w Polsce współczesnej, Lublin 1937, s. 331.

Linki zewnętrzne[edytuj]