Kościół św. Stanisława w Żelechowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Stanisława ze Szczepanowa
Distinctive emblem for cultural property.svg 267 z dnia 25 listopada 1960[1]
kościół filialny
Ilustracja
Widok kościoła
Państwo  Polska
Miejscowość POL Żelechów COA.svg Żelechów
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Zwiastowania NMP w Żelechowie
Wezwanie św. Stanisława ze Szczepanowa
Położenie na mapie Żelechowa
Mapa lokalizacyjna Żelechowa
Kościół św. Stanisława ze Szczepanowa
Kościół św. Stanisława ze Szczepanowa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Stanisława ze Szczepanowa
Kościół św. Stanisława ze Szczepanowa
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Kościół św. Stanisława ze Szczepanowa
Kościół św. Stanisława ze Szczepanowa
Położenie na mapie powiatu garwolińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu garwolińskiego
Kościół św. Stanisława ze Szczepanowa
Kościół św. Stanisława ze Szczepanowa
Położenie na mapie gminy Żelechów
Mapa lokalizacyjna gminy Żelechów
Kościół św. Stanisława ze Szczepanowa
Kościół św. Stanisława ze Szczepanowa
Ziemia51°48′09,985″N 21°54′58,967″E/51,802774 21,916380
Kościółek w zimowej scenerii
Kościółek latem

Kościół pod wezwaniem św. Stanisława ze Szczepanowa w Żelechowie – niewielka, barokowa świątynia znajdująca się w odległości kilkuset metrów od najbliższych zabudowań, w pobliżu drogi na Zakrzówek. Jest to najstarszy zachowany w prawie niezmienionej postaci zabytek Żelechowa.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kaplica w tym miejscu istniała jeszcze przed budową obecnego kościoła. Znajdujący się tam obraz słynął licznymi cudami, m.in. podczas wojny północnej i zarazy w 1702 roku[2]. Budowę rozpoczęto w 1740 roku z polecenia Wacława Rzewuskiego, ówczesnego właściciela Żelechowa. Zakończono rok później. Rzewuski przekazał na ten cel 6000 złotych i ofiarował ziemię o wymiarach 100 na 120 sążni. Świątynię w 1754 roku konsekrował biskup Andrzej Załuski. Początkowo istniała tu oddzielna prebenda. Przy kościele mieszkał ksiądz i codziennie odprawiał mszę. Po śmierci ostatniego prebendarza w 1798 roku kościół przeszedł pod opiekę proboszcza żelechowskiej parafii. W 1812 roku został całkowicie włączony do parafii. Kościół przechodził remonty w latach: 1836, 1853, 1884, 1914, 1918. W 1960 roku budynek został wpisany na listę zabytków[1].

Budynek[edytuj | edytuj kod]

Budynek o łagodnie ondulowanej fasadzie. Jego wymiary wynoszą 16 na 10 m[3]. Prezbiterium jest węższe niż nawa i zakończone trójbocznie. Drzwi kościoła są wykonane z drewna i nabijane gwoździami. Znajduje się tam chór wsparty na dwóch filarach. Sklepienie kolebkowe, w prezbiterium strop. Dach dwuspadowy, nad prezbiterium trzypołaciowy, kryty blachą cynkową, dawniej nad nawą dachówką. W dachu znajduje się wieżyczka na sygnaturkę, zakończona hełmem obeliskowym.

Funkcje[edytuj | edytuj kod]

Co roku, 8 maja, odbywają się tu uroczyste msze.

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

  • ołtarz główny wczesnobarokowy z około połowy XVII wieku, pochodzący z kościoła parafialnego w Borowiu z rzeźbami nieokreślonych świętych,
  • ambona z połowy XIX wieku,
  • konfesjonał z 1. połowy XIX wieku,
  • obrazy św. Mikołaja Biskupa z 1834 i św. Józefa Rzemieślnika z 1849, w ołtarzu św. Stanisława Biskupa z XVII wieku, przemalowany w 1918,
  • dwa krucyfiksy barokowe z XVII i XVIII wieku, mocno uszkodzone,
  • sześć lichtarzy drewnianych z 2. połowy XVIII wieku.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Izabela Galicka, Hanna Sygietyńska, Dariusz Kaczmarzyk. Katalog Zabytków Sztuki w Polsce. Tom X, zeszyt 2, Warszawa 1967, Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, strony 30-35.