Kościół św. Stanisława w Żelechowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Stanisława ze Szczepanowa
Distinctive emblem for cultural property.svg 267 z dnia 25 listopada 1960[1]
kościół filialny
Ilustracja
Widok kościoła
Państwo  Polska
Miejscowość POL Żelechów COA.svg Żelechów
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Zwiastowania NMP w Żelechowie
Wezwanie św. Stanisława ze Szczepanowa
Położenie na mapie Żelechowa
Mapa konturowa Żelechowa, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Stanisława ze Szczepanowa”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Stanisława ze Szczepanowa”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Stanisława ze Szczepanowa”
Położenie na mapie powiatu garwolińskiego
Mapa konturowa powiatu garwolińskiego, blisko prawej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Stanisława ze Szczepanowa”
Położenie na mapie gminy Żelechów
Mapa konturowa gminy Żelechów, po prawej znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Stanisława ze Szczepanowa”
Ziemia51°48′09,985″N 21°54′58,967″E/51,802774 21,916380
Kościółek w zimowej scenerii
Kościółek latem

Kościół pod wezwaniem św. Stanisława ze Szczepanowa w Żelechowie – niewielka, barokowa świątynia znajdująca się w odległości kilkuset metrów od najbliższych zabudowań, w pobliżu drogi na Zakrzówek. Jest to najstarszy zachowany w prawie niezmienionej postaci zabytek Żelechowa.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kaplica w tym miejscu istniała jeszcze przed budową obecnego kościoła. Znajdujący się tam obraz słynął licznymi cudami, m.in. podczas wojny północnej i zarazy w 1702 roku[2]. Budowę rozpoczęto w 1740 roku z polecenia Wacława Rzewuskiego, ówczesnego właściciela Żelechowa. Zakończono rok później. Rzewuski przekazał na ten cel 6000 złotych i ofiarował ziemię o wymiarach 100 na 120 sążni. Świątynię w 1754 roku konsekrował biskup Andrzej Załuski. Początkowo istniała tu oddzielna prebenda. Przy kościele mieszkał ksiądz i codziennie odprawiał mszę. Po śmierci ostatniego prebendarza w 1798 roku kościół przeszedł pod opiekę proboszcza żelechowskiej parafii. W 1812 roku został całkowicie włączony do parafii. Kościół przechodził remonty w latach: 1836, 1853, 1884, 1914, 1918. W 1960 roku budynek został wpisany na listę zabytków[1].

Budynek[edytuj | edytuj kod]

Budynek o łagodnie ondulowanej fasadzie. Jego wymiary wynoszą 16 na 10 m[3]. Prezbiterium jest węższe niż nawa i zakończone trójbocznie. Drzwi kościoła są wykonane z drewna i nabijane gwoździami. Znajduje się tam chór wsparty na dwóch filarach. Sklepienie kolebkowe, w prezbiterium strop. Dach dwuspadowy, nad prezbiterium trzypołaciowy, kryty blachą cynkową, dawniej nad nawą dachówką. W dachu znajduje się wieżyczka na sygnaturkę, zakończona hełmem obeliskowym.

Funkcje[edytuj | edytuj kod]

Co roku, 8 maja, odbywają się tu uroczyste msze.

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

  • ołtarz główny wczesnobarokowy z około połowy XVII wieku, pochodzący z kościoła parafialnego w Borowiu z rzeźbami nieokreślonych świętych,
  • ambona z połowy XIX wieku,
  • konfesjonał z 1. połowy XIX wieku,
  • obrazy św. Mikołaja Biskupa z 1834 i św. Józefa Rzemieślnika z 1849, w ołtarzu św. Stanisława Biskupa z XVII wieku, przemalowany w 1918,
  • dwa krucyfiksy barokowe z XVII i XVIII wieku, mocno uszkodzone,
  • sześć lichtarzy drewnianych z 2. połowy XVIII wieku.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Izabela Galicka, Hanna Sygietyńska, Dariusz Kaczmarzyk. Katalog Zabytków Sztuki w Polsce. Tom X, zeszyt 2, Warszawa 1967, Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, strony 30-35.