Kościół św. Walentego w Woźnikach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Walentego w Woźnikach
Distinctive emblem for cultural property.svg nr rej. 414/60 z 15.03.1960 oraz 99/78 z 15.03.1978[1]
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Woźniki
Wyznanie katolicyzm
Rodzaj kaplica cmentarna
Historia
Data budowy 1696
Położenie na mapie Woźnik
Mapa lokalizacyjna Woźnik
Kościół św. Walentego w Woźnikach
Kościół św. Walentego w Woźnikach
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Walentego w Woźnikach
Kościół św. Walentego w Woźnikach
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Kościół św. Walentego w Woźnikach
Kościół św. Walentego w Woźnikach
Położenie na mapie powiatu lublinieckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu lublinieckiego
Kościół św. Walentego w Woźnikach
Kościół św. Walentego w Woźnikach
Położenie na mapie gminy Woźniki
Mapa lokalizacyjna gminy Woźniki
Kościół św. Walentego w Woźnikach
Kościół św. Walentego w Woźnikach
Ziemia50°34′42,92″N 19°03′05,54″E/50,578590 19,051540

Kościół św. Walentego – zabytkowy drewniany kościół w Woźnikach.

Zabytek znajduje się na szlaku architektury drewnianej województwa śląskiego. Należy do miejscowej katolickiej parafii św. Katarzyny w Woźnikach.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kościół drewniany w Woźnikach wzmiankowany jest już w 1490 r. W 1696 r., na miejscu wcześniejszego kościoła, wybudowano nowy, którego fundatorami byli mieszczanie z Woźnik. Po wybudowaniu przy rynku w Woźnikach nowego murowanego kościoła, drewniany kościół stał się kaplicą. W 1702 r. do kościoła dobudowano kruchtę. Po pożarze miasta w 1789 r., do 1813 r. pełnił funkcje kościoła parafialnego, potem kościoła cmentarnego[2]. W 1901 r. Oskar Kowalewski ozdobił wnętrze kościoła dekoracją malarską o motywach ornamentalnych i figuralnych. W tym okresie również wymieniono ołtarz św. Walentego[2]. Od 2000 r. w kościele trwają prace remontowo-konserwatorskie (remont dachu z wymianą gontów, wymiana podłogi, odnowienie polichromii i ołtarza)[3].

Architektura i wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Kościół orientowany, drewniany, wybudowany w konstrukcji zrębowej. Wybudowany na rzucie prostokąta zamkniętego trójbocznie, bez wyodrębnionego prezbiterium. Od strony północno-wschodniej do nawy przylega niewielka zakrystia. Po stronie zachodniej znajduje się kruchta. Po stronie zachodniej do szczytu nawy przylega smukła, ośmioboczna wieżyczka z latarnią i baniastym hełmem. Dach kościoła gontowy, dwuspadowy, przechodzący nad częścią prezbiterialną w wielospadowy. Wnętrze przekryte jest płaskim stropem. W kościele znajduje się ołtarz św. Walentego z ok. 1901 r. oraz renesansowa ambona z ciekawą dekoracją z papier- mâchè.

Otoczenie[edytuj | edytuj kod]

Kościół otoczony jest cmentarzem. W sąsiedztwie kościoła znajduje się grób Józefa Lompy, znanego śląskiego poety i nauczyciela.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Samek (red.), Izabela Rejduch-Samkowa (red.): Katalog zabytków sztuki w Polsce. T. VI: Województwo katowickie. Cz. 8: Powiat lubliniecki. Warszawa: Instytut Sztuki PAN, 1963, s. 36-37.