Kościół świętych Cyryka i Julity w Rzymie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół świętych Cyryka i Julity
Chiesa dei Santi Quirico e Giulitta
Kościół tytularny
Ilustracja
Państwo  Włochy
Miejscowość Rzym
Via di Tor de’ Conti 31/A
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Santa Maria ai Monti
Wezwanie św. Cyryka i Julity
Wspomnienie liturgiczne 16 czerwca[1]
Położenie na mapie Rzymu
Mapa lokalizacyjna Rzymu
Kościół świętych Cyryka i Julity
Kościół świętych Cyryka i Julity
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Kościół świętych Cyryka i Julity
Kościół świętych Cyryka i Julity
Położenie na mapie Lacjum
Mapa lokalizacyjna Lacjum
Kościół świętych Cyryka i Julity
Kościół świętych Cyryka i Julity
41°53′38″N 12°29′16″E/41,893889 12,487778
Strona internetowa

Kościół świętych Cyryka i Julity w Rzymie (wł. Chiesa dei Santi Quirico e Giulitta) – rzymskokatolicki kościół tytularny w Rzymie.

Świątynia ta jest kościołem rektoralnym parafii Santa Maria ai Monti oraz kościołem tytularnym[2].

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Kościół znajduje się w I. Rione RzymuMonti przy Via di Tor de’ Conti 31/A. Świątynia jest zlokalizowana za Forum Augusta.

Patroni[edytuj | edytuj kod]

Patronami świątyni są święci Julita i Cyryk – matka i bardzo młody syn, którzy ponieśli śmierć męczeńską za wiarę chrześcijańską w IV wieku w Tarsie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy kościół w tym miejscu został zbudowany w VI wieku za pontyfikatu papieża Wigiliusza, który (według starodawnego epigrafu) w świątyni tej poświęcił ołtarz dedykowany świętym diakonom Szczepanowi i Wawrzyńcowi.[1] Dedykacja kościoła świętym Cyrykowi i Julicie po raz pierwszy pojawiła się w Itinerarium Einsiedeln z VIII wieku.[1]

Na początku XII wieku dobudowano dzwonnicę.[3] W 1475 roku dokonano renowacji kościoła pod kierunkiem Baccio Pontelli.[3] Z kolei w 1584 roku przeprowadzono zmianę orientacji kościoła – został obrócony o 180 stopni.[3] W 1608 roku na polecenie papież Pawła V nastąpiły kolejne zmiany: podniesiono poziom podłogi (w celu rozwiązania problemu wody wlewającej się do kościoła) oraz wybudowano nową fasadę.[1] Za pontyfikatu papieża Urbana VIII odrestaurowano wnętrze i wstawiono nowe ołtarze.[1]

W 1716 roku kościół został zniszczony przez pożar. Papież Innocenty XIII (dla którego wcześniej świątynia ta była kościołem tytularnym) zlecił odbudowę. Ruiny zostały przekazane pod opiekę dominikanom i w 1727 roku rozpoczęła się odbudowa według projektu Filippo Raguzziniego.[1] W 1734 roku odbyło się poświęcenie odbudowanego kościoła.[1] Dominikanie administrowali kościołem do 1921 roku, wówczas został przejęty przez księży diecezjalnych.[1] Parafię istniejącą przy kościele, jako zbyt małą, zlikwidowano w 1910 roku.[1] W 1930 roku pod świątynią prowadzono wykopaliska archeologiczne.[1]

Od 1951 r. kościołem opiekuje się Trzeci Zakon Regularny św. Franciszka.[1] Ostatnia renowacja została przeprowadzona w latach 1965–1970.[1]

Architektura i sztuka[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze kościoła jest jednonawowe.[3]

Na sklepieniu centralny fresk z 1856 roku autorstwa Pietro Gagliardi przedstawia Apoteozę św. Cyryka i Julity.[3]

Wnętrze kościoła


Ołtarz główny pochodzi z 1600 roku, został odrestaurowany w 1736 roku.[1] Cztery alabastrowe korynckie kolumny podtrzymują cztery słupki, wewnętrzna para jest lekko wysunięta do przodu i podtrzymuje segmentowy naczółek z zagłębioną częścią środkową.[1] Obraz ołtarzowy pochodzi z 1631 roku i przedstawia świętych patronów kościoła (jako autora dzieła sugerowano Mattia Preti).[1]

Muzeum[edytuj | edytuj kod]

W krypcie kościoła znajduje się Międzynarodowe Muzeum Szopek Angelo Stefanucciego założone w 1967 roku.[1] Jest to kolekcja wszystkiego, co ma związek z bożonarodzeniowymi szopkami.[1]

Kardynałowie prezbiterzy[edytuj | edytuj kod]

Kościół świętych Cyryka i Julity jest jednym z kościołów tytularnych nadawanych kardynałom-prezbiterom (Titulus Sanctorum Quirici et Iulittae)[4]. W dniu 13 kwietnia 1587 roku[4] do kościoła tego został formalnie przeniesiony stary tytuł Sancti Ciriaci in Thermis jako Sancti Quirici et Iulittae.[1]


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r Santi Quirico e Giulitta (ang.). Churches of Rome. [dostęp 2019-03-22].
  2. Chiesa rettoria santi Quirico e Giulitta (wł.). Diocesi di Roma. [dostęp 2019-03-22].
  3. a b c d e Spacerkiem przez Monti Cz.1 Suburra/. Zagubieni w Rzymie. [dostęp 2019-03-22].
  4. a b Kościół świętych Cyryka i Julity w Rzymie w bazie catholic-hierarchy.org (ang.) [dostęp 2019-03-22]