Kościół Chrystusa Miłosiernego w Dęblinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół Chrystusa Miłosiernego
kościół parafialny
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Miejscowość Dęblin
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Chrystusa Miłosiernego w Dęblinie
Wezwanie Chrystus Miłosierny
Położenie na mapie Dęblina
Mapa lokalizacyjna Dęblina
Kościół Chrystusa Miłosiernego
Kościół Chrystusa Miłosiernego
Położenie na mapie powiatu ryckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu ryckiego
Kościół Chrystusa Miłosiernego
Kościół Chrystusa Miłosiernego
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Kościół Chrystusa Miłosiernego
Kościół Chrystusa Miłosiernego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Chrystusa Miłosiernego
Kościół Chrystusa Miłosiernego
Ziemia51°34′20,80″N 21°50′13,67″E/51,572444 21,837131

Kościół Chrystusa Miłosiernego - rzymskokatolicki kościół parafialny w Dęblinie, wzniesiony w 1781 jako unicka cerkiew w Łosicach, przeniesiony do Dęblina w 1929.

Historia[edytuj]

Cerkiew[edytuj]

Cerkiew prawosławna w Łosicach mogła istnieć już w 1264, kolejne wzmianki o niej pochodzą z 1428. Nosiła wezwanie Zaśnięcia Matki Bożej. Działająca przy niej parafia najprawdopodobniej przyjęła unię w 1648. Na miejscu dawnej cerkwi prawosławnej w 1781 wzniesioną nową drewnianą budowlę sakralną, w 1796 wstawiono do niej organy. Parafia w Łosicach w 1875, wskutek likwidacji unickiej diecezji chełmskiej, pod przymusem wróciła do wyznania prawosławnego. Została odremontowana i w 1887 powtórnie poświęcona przez arcybiskupa chełmsko-warszawskiego Leoncjusza, który przekazał do świątyni ikonostas pierwotnie znajdujący się w domowej cerkwi przy rezydencji prawosławnych biskupów chełmsko-warszawskich. W 1909 obiekt został odremontowany, zaś rok później dostawiono do niego dwa ganki, wyremontowano zewnętrzną fasadę frontową i ikonostas[1].

Kościół[edytuj]

W 1919 obiekt został zrewindykowany na rzecz Kościoła rzymskokatolickiego. Nie był jednak użytkowany, gdyż w Łosicach istniał już parafialny kościół św. Zygmunta. W związku z tym obiekt sakralny popadał w ruinę. W 1923 pojawiła się koncepcja rozebrania budynku i budowy szkoły z pozyskanego materiału. Z planu tego zrezygnowano, ostatecznie w 1929 biskup podlaski Henryk Przeździecki zgodził się na sprzedaż obiektu nowo utworzonej parafii w Dęblinie[1].

W 1960 obiekt został rozbudowany o zakrystię i trzecią nawę, zaś cztery lata później - wyremontowany. W 1975 parafia św. Piusa V podjęła budowę nowego kościoła. Po jego wyświęceniu starszą świątynię przekazano kolejnej parafii w Dęblinie[2].

Architektura[edytuj]

Jest to budowla drewniana, o konstrukcji zrębowej, szalowana, bazylikowa, trójnawowa, z nawami rozdzielonymi parami czworobocznych kolumn. Dachy kościoła są pulpitowe i dwuspadowe, kryte blachą. We wnętrzu obiektu znajduje się rokokowy ołtarz główny z rzeźbą Chrystusa Ukrzyżowanego w polu głównym i wyobrażeniem Trójcy Świętej w zwieńczeniu, wykonany w II poł. XVII w. Z XVIII stulecia pochodzą natomiast ołtarze boczne, również wykonane w stylu rokoko, uzupełnione następnie o nowe elementy. W tym samym wieku wykonano drzwi prowadzące na ambonę, z wizerunkiem archanioła Gabriela. W kościele znajduje się chór muzyczny, a na nim XVII-wieczne organy znajdujące się pierwotnie w kościele w Rykach. Z XVIII wieku pochodzą natomiast kielich mszalny i ludowy krucyfiks w przedsionku[2].

Przypisy

  1. a b A. Bobryk, I. Kochan, Ślady przeszłości. Historia i teraźniejszość prawosławia na południowo-zachodnim Podlasiu w świadomości społecznej, Siedleckie Towarzystwo Naukowe, Siedlce 2010, s.204-206.
  2. a b Kościół parafialny p.w. Chrystusa Miłosiernego