Kościół Marcina Lutra w Rydze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół Marcina Lutra w Rydze
Rīgas Lutera Evaņģēliski luteriskā baznīca
Ilustracja
Państwo  Łotwa
Miejscowość Coat of Arms of Riga.svg Ryga
Wyznanie luterańskie
Kościół ewangelicki
Wezwanie Marcin Luter
Położenie na mapie Rygi
Mapa lokalizacyjna Rygi
Kościół Marcina Lutra w Rydze
Kościół Marcina Lutra w Rydze
Położenie na mapie Łotwy
Mapa lokalizacyjna Łotwy
Kościół Marcina Lutra w Rydze
Kościół Marcina Lutra w Rydze
Ziemia56°55′42,98″N 24°05′13,48″E/56,928606 24,087078

Kościół ewangelicko-augsburski Marcina Lutra w Rydze (łot. Evaņģēliski Luteriskā Lutera baznīca) – neogotycki kościół ewangelicko-augsburski znajdujący się w Rydze przy ul. Torņkalna 3/5 niedaleko stacji kolejowej Torņkalna.

Historia[edytuj]

Początkowo luteranie z Zadźwinia przynależeli do parafii św. Jakuba i św. Jana na Starym Mieście, jednak w związku z warunkami panującymi zimą (konieczność przeprawy przez Dźwinę specjalną łodzią) zdecydowano o budowie nowego kościoła pod wezwaniem św. Marcina. Kościół ten nie był jednak w stanie sprostać rosnącemu zapotrzebowaniu szybko wzrastającej ludności przedmieść Rygi, w związku z czym parafia w 400 rocznicę urodzin Marcina Lutra (1883) zdecydowała o budowie nowej świątyni, której jako pierwszej na Łotwie nadano imię Reformatora. Kamień węgielny położono 19 października 1888 w Święto Reformacji.

Kościół zaprojektował profesor Politechniki Ryskiej Johann Koch (łot. Johans Kohs), a pracami kierował mistrz Fischer (Fišers). Nad wykończeniem wnętrz (w stylu neogotyku) czuwał V. Bokslafs. Neogotycki charakter ma również fasada kościoła z ostrą wieżą wychodzącą od jego zachodniej strony. Zbudowany z surowej cegły budynek powstał na planie krzyża łacińskiego. Mogło się w nim pomieścić 1250 wiernych (1000 miejsc siedzących). 24 lutego 1891 superintendent Holmaņš dokonał konsekracji zboru. W 1893 w kościele zamontowano organy wykonane przez spółkę "E. F. Walcker & Co." z Ludwigsburga – ta sama firma wykonała rok później organy dla kościoła katedralnego.

W czasie działań wojennych 1919 kościół znacząco ucierpiał. Podczas wycofywania się z Rygi w 1944 wojska niemieckie zaminowały budynek, jednak ostatecznie do wybuchu nie doszło. Po II wojnie światowej kościół niszczał (m.in. spalił się ołtarz), jednak parafianie wciąż zbierali się w nim na nabożeństwa. W latach 90. nastąpiło odrodzenie życia religijnego na Łotwie, wzrost liczebny parafii, a także remont samego budynku. W 1996 naprawiono mechanizm zegarowy, a rok później odnowiono witraże centralne. W 2000 zbudowano nowe przykrycie wieży, a dwa lata później odnowiono dach całego kościoła.

Jedną z osobliwości świątyni jest ogromny żyrandol wykonany z żelaza. Na kościelnym ołtarzu widnieje motto "Bóg jest naszą twierdzą" (Dievs Kungs ir mūsu stiprā pils).

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]