Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sułoszowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół w Sułoszowej
Distinctive emblem for cultural property.svg A-358/M z dnia z 01.09.1993[1]
Ilustracja
Kościół w Sułoszowej
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Miejscowość 32 – 045 Sułoszowa
Adres ul. Kołodziejczyka 14
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Położenie na mapie gminy Sułoszowa
Mapa konturowa gminy Sułoszowa, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kościół w Sułoszowej”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół w Sułoszowej”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Kościół w Sułoszowej”
Położenie na mapie powiatu krakowskiego
Mapa konturowa powiatu krakowskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Kościół w Sułoszowej”
Ziemia50°15′38,60″N 19°44′46,19″E/50,260722 19,746164
Strona internetowa

Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sułoszowej – znajdujący się w powiecie krakowskim, w gminie Sułoszowa.

Obiekt został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kościół parafialny pierwotnie wzmiankowany w latach 1325–1327. Stanisław Szafraniec, w poł. XVI w. zamienił go na zbór kalwiński[3]. W 1873 roku rozebrano budynek a w 1884 poświęcono nowy kościół, który spłonął w wyniku działań wojennych w 1914.
W miejscu poprzednich budowli powstał w latach 1933–1939, obecny, zbudowany w czasie probostwa Jana Danielewicza, konsekrowany 17 listopada 1941 roku przez biskupa kieleckiego Czesława Kaczmarka. Projekt kościoła opracowali wspólnie w 1918 roku architekci Jan Sas Zubrzycki i Stefan Szyller (lub w 1925[4]). Główne prace przeciągnęły się do 1933 roku a kościół ukończono w 1939 i obaj autorzy nie doczekali końca realizacji[5][6]. Autorem dekoracji rzeźbiarskiej jest Wojciech Durek.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Kościół eklektyczny, zbudowany z kamienia i cegły z wysoką wieżą w fasadzie, trójnawowy, halowy. Po bokach dwie kaplice nakryte kopułami z latarniami[4][5].
W kaplicy znajduje się krucyfiks barokowy[5]. Organy zbudowane około 1900 roku przez firmę Schlag & Söhne[7].

W starym kościele – rozebranym w 1873 roku – znajdowała się płaskorzeźbiona wierzchnia płyta nagrobna Zuzanny Szafrańcowej z 1501 roku. Rzeźba przedstawiała zmarłą w pozie hieratycznej ze złożonymi rękami i poduszką pod głową. U stup były tarcze z herbami Debno i Starykoń, całość obiegała minuskułowa inskrypcja. Obiekt został zniszczony podczas rozbiórki kościoła. Teodor Chrząński malarz i heraldyk, namalował wierną akwarelę płyty, w trakcie pierwszej inwentaryzacji zabytków przeprowadzonej przez Kazimierza Stronczyńskiego w Królestwie Polskim w połowie XIX wieku[5][7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marian Kornecki: Sztuka sakralna. 1993.
  • Zdzisław Noga: Osadnictwo i krajobraz od schyłku średniowiecza po współczesność. Kraków: Zarząd Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych w Krakowie, 1997. ISBN 83-901471-7-3.
  • Bogusław Krasnowolski: Leksykon zabytków architektury Małopolski. Kraków: Arkady, 2013. ISBN 978-83-2134744-8.
  • Sułoszowa – na 700 lecie. przeglad.olkuski.pl. [dostęp 2021-04-08].
  • Sułoszowa. diecezja.sosnowiec.pl. [dostęp 2021-04-08].