Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Szczawie (nowy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Szczawie
Kościół parafialny
Ilustracja
Nowy kościół w Szczawie
Państwo

 Polska

Województwo

 małopolskie

Miejscowość

Szczawa

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

Parafia

Najświętszego Serca Pana Jezusa w Szczawie

Wezwanie

Serce Jezusa

Wspomnienie liturgiczne

piątek po oktawie Bożego Ciała

Położenie na mapie gminy Kamienica
Mapa konturowa gminy Kamienica, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Szczawie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Szczawie”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Szczawie”
Położenie na mapie powiatu limanowskiego
Mapa konturowa powiatu limanowskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Szczawie”
Ziemia49°36′07,80″N 20°17′53,81″E/49,602167 20,298281
Strona internetowa

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Szczawierzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w miejscowości Szczawa w powiecie limanowskim województwa małopolskiego. Kościół stoi obok starszej świątyni drewnianej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Inicjatorem budowy nowego kościoła dla parafii w Szczawie był ówczesny proboszcz ks. Edward Fąfara, zaś jego dzieło kontynuował kolejny proboszcz, ks. Zygmunt Warzecha. Wybrano do realizacji projekt Juliana Klimka. Budowę zakończono w 2000 roku, choć wciąż trwają prace nad ozdobieniem wnętrza. 26 czerwca 2022 biskup tarnowski Andrzej Jeż dokonał konsekracji świątyni[1].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Jest to kościół jednonawowy, z dwuspadowym blaszanym dachem, na którym umieszczono niewielką wieżyczkę na sygnaturkę.

Do budynku głównego przylega wysoka wieża wieloboczna, zakończona kopułą.

Wnętrze[edytuj | edytuj kod]

Do środka prowadzi troje drzwi, nad którymi umieszczono rzeźbę Chrystus Frasobliwy.

Wnętrze kościoła to jedna nawa (przedzielona dwiema kolumnadami, które podtrzymują strop), prowadząca do prezbiterium, nad którym znajduje się obniżony strop. Nad wejściem do prezbiterium wisi drewniana rzeźba Ukrzyżowany.

Wnętrze rozświetla wiele okien, z których część zdobią witraże zaprojektowane przez Bolesława Szpechta, przedstawiające postacie świętych i Sakramenty.

Ołtarz główny
Jest bardzo prosty. Jego główną ozdobą jest duże tabernakulum w kształcie krzyża na barwnym witrażu, będące darem nuncjusza apostolskiego. Nad nim wisi obraz Ecce Homo.

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Znaczna część wyposażenia kościoła wykonana została z drewna, co znacznie ociepla świątynię. Na uwagę zasługują zwłaszcza:

  • stacje drogi krzyżowej – wykonane z drewna i metalu;
  • misternie rzeźbiona chrzcielnica, przeniesiona ze starej świątyni;
  • konfesjonał z oryginalnie zdobionym wykończeniem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Skoczek: Parafie Ziemi Limanowskiej. Proszówki: Prowincjonalna Oficyna Wydawnicza, 2009, s. 79-81. ISBN 978-83-88383-43-4.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Instytut Gość Media, Jeden budowali nasi dziadkowie, drugi ojcowie i mężowie, tarnow.gosc.pl, 27 czerwca 2022 [dostęp 2022-06-27].