Kościół Najświętszego Zbawiciela w Zielonej Górze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Najświętszego Zbawiciela w Zielonej Górze
Distinctive emblem for cultural property.svg L-157/A z dnia 22.11.2004 r.
kościół parafialny
Ilustracja
Kościół Najświętszego Zbawiciela
Państwo

 Polska

Miejscowość

Zielona Góra

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

Parafia

Najświętszego Zbawiciela w Zielonej Górze

Wezwanie

Najświętszego Zbawiciela

Położenie na mapie Zielonej Góry
Mapa konturowa Zielonej Góry, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kościół Najświętszego Zbawiciela w Zielonej Górze”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Kościół Najświętszego Zbawiciela w Zielonej Górze”
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa konturowa województwa lubuskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół Najświętszego Zbawiciela w Zielonej Górze”
Ziemia51°56′36″N 15°30′40″E/51,943333 15,511111

Kościół pw. Najświętszego Zbawiciela w Zielonej Górze – wzniesiony w Zielonej Górze z fundacji Georga Beuchelta i jego siostry Liddy. Beuchelt na jego budowę przeznaczył w testamencie 50 tys. marek. Pod budowę wybrano działkę przy al. Niepodległości należącą do Beucheltów. Kościół zbudowano dla parafii ewangelicko–augsburskiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Detal

W 1914 r. rozpisano konkurs architektoniczny. Ostatecznie przygotowanie projektu zlecono Wilhelmowi Wagnerowi i Oskarowi Hossfeldowi. 19 maja położono kamień węgielny. W kwietniu 1916 roku kościół był już pokryty dachem. Uroczyste poświęcenie świątyni nastąpiło 3 stycznia 1917 roku. Obiekt posiadał elektryczne ogrzewanie oraz zegar i organy o napędzie elektrycznym.

W 1946 kościół został przejęty przez katolików, a w 1951 r. stał się świątynią nowo erygowanej parafii Najświętszego Zbawiciela.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze kościoła

Kościół wraz z jego wystrojem nawiązuje do bazylik wczesnochrześcijańskich. Kościół wzniesiono z cegły na planie prostokąta z przyległymi od południowego zachodu prezbiterium z zakrystią i czworoboczną żelbetową w rzucie wieżą od północnego wschodu. Na szczycie wieży zamontowano cztery dzwony. W trójnawowym wnętrzu na kolumnach opierają się empory.

W latach 1974-1976 odbyła się gruntowna przebudowa prezbiterium kościoła projektu Wiktora Ostrzołka: ze starego wystroju pozostała tylko rzeźba Chrystusa, pochodząca ze starego ołtarza poewangelickiego oraz metalowe tabernakulum[1]. Ołtarz wykonany jest z białego marmuru reńskiego, a chrzcielnica z białego i czerwonego piaskowca.

Świątynia może pomieścić 2000 wiernych, w tym 800 w ławkach na parterze i 400 w emporach. Od wielu lat organizowane są tu koncerty organowe, muzyki symfonicznej oraz chóralnej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marta Danowska: Witraże sakralne z okresu od 2. poł. XIX do lat 30. XX wieku w województwie lubuskim, w: Lubuskie Materiały Konserwatorskie, tom 5 (2008), Zielona Góra 2008.
  • J. Opaska: Witraże, polichromie i mozaika kościoła Zbawiciela w Zielonej Górze, w: "Studia Zielonogórskie", 2005, T. 11, s. 77-94.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]