Kościół Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Poznaniu
kościół parafialny
Distinctive emblem for cultural property.svg A-358
(z 27 listopada 1992)
wraz z plebanią, parkiem i ogrodem[1]
Ilustracja
Fasada główna kościoła
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Parafia pw. NMP Niepokalanie Poczętej
Wezwanie NMP Niepokalanie Poczętej
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Kościół Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Poznaniu
Kościół Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Poznaniu
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Kościół Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Poznaniu
Kościół Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Poznaniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Poznaniu
Kościół Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Poznaniu
Ziemia52°25′23,18″N 16°58′10,43″E/52,423106 16,969564

Kościół Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej – zabytkowy kościół w Poznaniu znajdujący się na Głównej, przy ulicy Mariackiej 15.

Historia[edytuj]

Aleksander Studniarski (1933–1954)

Pierwszy kościół w biskupiej osadzie Główna powstał najprawdopodobniej w XII lub XIII wieku. Była to świątynia pod wezwaniem Wszystkich Świętych. Zniszczył ja pożar w 1260. Po jej odbudowie i ponownej konsekracji dodano drugiego patrona - św. Wawrzyńca. Dalsze dzieje tego kościoła giną w mrokach historii.

Współczesny kościół na Głównej zbudowano w latach 1910–1912 według projektu Mieczysława Powidzkiego, jako świątynię filialną kościoła św. Jana Jerozolimskiego za murami. Parafię w tym miejscu erygowano zaś w 1924.

18 września 2010 w parku przy kościele odsłonięto tablicę upamiętniającą Aleksandra „Lwa” Studniarskiego (1933–1954) z napisem: „Dowódca Krajowej Armii Wyzwoleńczej, świadomy przysięgi i obowiązków wobec Boga i Ojczyzny nieugięcie walczył o wolną i niepodległą Polskę oddając za nią własne młode życie w stalinowskim więzieniu. NIEZŁOMNEMU - by pamięć o nim nie zginęła”[2][3].

26 października 2014, w stulecie istnienia kościoła i 90-lecie erygowania parafii, wmurowano w ścianę świątyni dwie tablice pamiątkowe ku czci wszystkich wikariuszy i proboszczów tutejszej parafii. Uroczystość prowadził bp Damian Bryl[4].

Opis[edytuj]

Kościół wzniesiono w stylu neobarokowym, na planie niemal równoramiennego krzyża. Jest to świątynia jednonawowa z transeptem, prezbiterium oraz niewielką kruchtą. W narożnikach między transeptem a prezbiterium znajdują się kaplica i zakrystia. Nawę przykrywa sklepienie kolebkowe o niewielkim luku, zaś transept i prezbiterium sklepienia krzyżowe. W ścianie kościoła tablica z 1946 poświęcona mieszkańcom Głównej, którzy zginęli podczas II wojny światowej.

Witraże w 1986 roku wykonał Adam Gołembski według projektu Franciszka Pacholskiego. W prezbiterium ukazują one św. Annę, Matkę Boską i św. Maksymiliana Marię Kolbego. W Nawie zaś Jana Pawła II, św. Urszulę Ledóchowską, św. brata Alberta, św. Rafała Kalinowskiego oraz bł. Karolinę Kózkównę i bł. Michała Kozalę.

Centralną część neobarokowego ołtarza głównego zajmuje figura patronki kościoła. Po jej bokach i w zwieńczeniu ołtarza figury aniołów. W prawej części transeptu ołtarz boczny z obrazem przedstawiającym Najświętsze Serce Pana Jezusa z 1933 pędzla Antoniego Szymańskiego. W lewej części znajdują się dwa ołtarze. W jednym z nich obraz, również namalowany przez Antoniego Szymańskiego, z 1932 przedstawiający św. Antoniego Padewskiego. W zwieńczeniu tego ołtarza rzeźba Dzieciątka Jezus. Centralną część drugiego ołtarza zajmuje kopia ikony Matki Boskiej Częstochowskiej.

W nawie, przed prezbiterium po lewej stronie ambona wykonana przez Romana Bzyla w latach 1935–1936, zaś po prawej chrzcielnica zwieńczona figuralną sceną chrztu w Jordanie, oraz obraz Jezu ufam Tobie. Nawę zamyka empora muzyczna, która trafiła tu z organami w 1946 z ewangelickiego zboru w Łekna koło Wągrowca.

Na terenie przykościelnym znajdują się kapliczka z Matką Boską z Dzieciątkiem, oraz prosta, stalowa dzwonnica z trzema dzwonami. Zostały one wzniesione po 1945. Pobliską plebania powstała natomiast w latach 1923–1924 według projektu Lucjana Michałowskiego.

27 listopada 1992 do rejestru zabytków dodano zespół kościoła par. pw. Niepokalanego Poczęcia NMP - kościół, plebanię oraz park i ogród.

Przypisy

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo wielkopolskie. 30 września 2016; 6 miesięcy temu. [dostęp 2010-10-10]. s. 156.
  2. KMK: Poznań: Odsłonięto tablicę upamiętniającą Studniarskiego (pol.). Dziennik Bałtycki, 2010-09-19. [dostęp 2017-02-11].
  3. Krzysztof M. Kaźmierczak: Poznań: Upamiętnią "Lwa" z Głównej. Będzie specjalny obelisk (pol.). Głos Wielkopolski, 2010-09-15, 2014-09-17. [dostęp 2017-02-11].
  4. Bogna Kisiel, Mieszkańcy Głównej są bardzo zżyci ze swoją dzielnicą. Dumni, że ciągle się rozwija, w: Głos Wielkopolski, 27.10.2014, s.6

Bibliografia[edytuj]