Kościół Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny we Lwowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny we Lwowie
Костел монастиря кармелітів босих (Львів)
kościół parafialny
Ilustracja
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny
Państwo  Ukraina
Miejscowość Lwów
Wyznanie katolickie
Kościół studycki
Wezwanie św. Michała (do 1871 r.)
Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny (1871-1991)
św. Michała (obecnie)
Położenie na mapie Lwowa
Mapa lokalizacyjna Lwowa
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny we Lwowie
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny we Lwowie
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny we Lwowie
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny we Lwowie
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu lwowskiego
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny we Lwowie
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny we Lwowie
Ziemia49°50′33″N 24°02′14″E/49,842500 24,037222
Kościół karmelitów

Kościół Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny we Lwowie (obecnie cerkiew Archanioła Michała) – dawna rzymskokatolicka świątynia barokowa we Lwowie.

Klasztor karmelitów fundował w 1613 kasztelan wołyński Jan Łahodowski.[1]

Kościół Nawiedzenia NMP został zbudowany w pierwszej połowie XVII w. na Górze Goluszowskiej we Lwowie dla karmelitów bosych. Wzorem dla projektanta świątyni był rzymski kościół Il Gesù. Kościół zbudowano na planie jednonawowym, przy czym nawę z obu stron otaczają ciągi połączonych kaplic zastępujące nawy boczne. Prezbiterium zaprojektowano w formie baldachimu wznoszącego się na ośmiu kolumnach.

Wnętrze kościoła

W 1648 zespół klasztorny karmelitów spłonął podczas oblężenia miasta przez Chmielnickiego. Wkrótce go odbudowano otaczając murem co nadało mu charakter obronny. Dzięki temu – mimo że pozostawał poza murami miasta – przetrwał aż do wojny północnej, gdy w 1704 został zdobyty szturmem i zniszczony przez Szwedów pod dowództwem Karola XII. Kolejna odbudowa nastąpiła w latach 30. XVIII w., wówczas ozdobiono wnętrze kościoła polichromią.

W 1783 w ramach reform józefińskich zostali usunięci z kościoła karmelici bosi (zakonnicy przenieśli się do klasztoru w Zagórzu), a wkrótce potem przejęli go karmelici trzewiczkowi, którzy rezydowali tu do drugiej wojny światowej. W tym czasie dobudowano wieżę po północnej stronie kościoła (1906, arch. Władysław Halicki), a także odbudowano barokowe hełmy wież.

Po drugiej wojnie światowej urządzono w budynku muzeum nauki i techniki. Obecnie należy do unickiego zgromadzenia studytów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Literatura[edytuj | edytuj kod]