Kościół Notre-Dame de la Chapelle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Notre-Dame de la Chapelle
Église Notre Dame de la Chapelle
kościół parafialny
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Belgia
Miejscowość Bruksela
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
parafia La paroisse Notre Dame de la Chapelle
Wezwanie Najświętsza Maryja Panna
Położenie na mapie Brukseli
Mapa lokalizacyjna Brukseli
Kościół Notre-Dame de la Chapelle
Kościół Notre-Dame de la Chapelle
Położenie na mapie Belgii
Mapa lokalizacyjna Belgii
Kościół Notre-Dame de la Chapelle
Kościół Notre-Dame de la Chapelle
Ziemia50°50′29,54″N 4°21′03,86″E/50,841539 4,351072
Strona internetowa

Kościół Notre-Dame de la Chapelle (fr. Église Notre Dame de la Chapelle, hol. Onze Lieve Vrouw ter Kapelle lub w skrócie Kapellekerk) – kościół rzymskokatolicki, położony na placu La Chapelle w centrum Brukseli. Jest jednym z najstarszych zabytków miasta. W kościele jest pochowany Pieter Bruegel (starszy) z małżonką.

Historia i architektura[edytuj | edytuj kod]

Kościół Notre-Dame de la Chapelle jest jednym z najstarszych zabytków miasta. Jego poprzedniczką na tym miejscu była kaplica zbudowana w 1134 roku, przebudowana w 1210 roku na pełnowymiarowy kościół, który w swych dziejach był wielokrotnie naprawiany i przebudowywany w następstwie klęsk żywiołowych (pożary) lub działań ludzkich (grabieże, ataki). Stanowi dziś rzadką mieszankę stylu romańsko-gotyckiego (transept) i czystego gotyku (nawa). W 1563 roku w kościele wzięli ślub Pieter Bruegel (starszy) i Mayken Coeke[1]. W roku 1579 kościół został zajęty przez wyznawców kalwinizmu i zamieniony w świątynię reformowaną. W 1585 roku, po kapitulacji Brukseli, przywrócono obrządek katolicki[2]. W 1695 roku, po zbombardowaniu miasta przez Francuzów, do kościoła dobudowano barokową wieżę-dzwonnicę[1]. W 1797 roku kościół został zamknięty po raz drugi. Otwarty w 1800 roku jako oratorium, stał się w 1803 roku, w następstwie konkordatu, ponownie jednym z kościołów parafialnych Brukseli. W 1813 roku budynek kościoła po raz pierwszy poddano restauracji, ale największe prace konserwatorskie rozpoczęły się ok. 1860 roku pod kierunkiem architekta Jamaera. Po raz kolejny kościół odnawiano w 1933 roku pod kierunkiem architekta Van Ysendijcka, który odrestaurował ściany nawy, dach prezbiterium i kaplicę Matki Boskiej. Ten etap prac został ukończony w 1934 roku. W 1935 roku wyremontowano nawę północną, a w 1937 mury zewnętrzne kaplicy Świętego Krzyża. Restauracja została ukończona w latach 1949–1951. W latach 1989–1996 w kościele ponownie wykonano znaczące prace konserwatorskie, którymi kierował architekt Marcel Mignot[2].

Pochówki[edytuj | edytuj kod]

W kościele są pochowani Pieter Bruegel (starszy) z małżonką oraz Frans Anneessens, bojownik o prawa obywatelskie, walczący z centralistycznymi zapędami władców Niderlandów Austriackich i ścięty na Wielkim Placu. W kaplicy Najświętszego Sakramentu znajduje się poświęcona mu tablica pamiątkowa[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Mill 2009 ↓, s. 38.
  2. a b eBru: Église Notre Dame de la Chapelle (fr.). www.ebru.be. [dostęp 2013-08-14].
  3. McDonald 2005 ↓, s. 102.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]