Kościół Notre Dame des Champs w Paryżu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół Notre Dame des Champs
w Paryżu
Église Notre-Dame-des-Champs
kościół parafialny
Ilustracja
Państwo  Francja
Miejscowość Paryż
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Położenie na mapie Paryża
Mapa lokalizacyjna Paryża
Kościół Notre Dame des Champsw Paryżu
Kościół Notre Dame des Champs
w Paryżu
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Kościół Notre Dame des Champsw Paryżu
Kościół Notre Dame des Champs
w Paryżu
Ziemia48°50′35″N 2°19′37″E/48,843056 2,326944

Kościół Notre-Dame-des-Champs - katolicki neoromański kościół w 6. okręgu Paryża.

Historia[edytuj]

Na miejscu obecnego kościoła znajdowała się w starożytności rzymska świątynia Merkurego, która po zaprowadzeniu chrześcijaństwa została zmieniona w kościół Notre-Dame des Vignes. Kolejne przebudowy obiektu miały miejsce w XI i XVI w. - opiekujący się zabudowaniami benedyktyni najpierw rozbudowali obiekt, a następnie zmienili jego nazwę na Notre-Dame-des-Champs (Matki Boskiej Zielnej). Wkrótce po tej drugiej przebudowie zostali zmuszeni do oddania kościoła karmelitom.

W czasie Wielkiej Rewolucji Francuskiej kościół został całkowicie zniszczony, pamiątką po nim pozostała jedynie ulica o analogicznej nazwie. Dopiero w czasach II Cesarstwa, w 1858 r., przywrócono istnienie parafii Notre Dame des Champs i odbudowano drewnianą kaplicę. W 1867 r. rozpoczęto budowę nowego, murowanego kościoła. Autorem projektu kościoła był Leon Ginain, który ukończył pracę w dziewięć lat później [1].

Architektura[edytuj]

Kościół jest trójnawowy, z nawą środkową wyższą o połowę w porównaniu z bocznymi. Wejście na teren obiektu prowadzi przez troje drzwi obramowanych bogato rzeźbionymi portalami. Na drugim poziomie fasady znajduje się imponująca neoromańska rozeta, otoczona płaskorzeźbą - neoromańskim półkolistym łukiem. Fasadę wieńczy fryz oraz krzyż. Nawa główna posiada rząd okien w kształcie półkolistych łuków, kościół składa się ponadto z dwóch transeptów, dwóch absyd i wieży. Całość utrzymana jest w stylu neoromańskich przypominającym budownictwo włoskie.

Wnętrze obiektu jest bardzo skromnie dekorowane. Faktycznie brakuje w nim ołtarzy bocznych, jedyną dekorację stanowi imponujący cykl fresków z życia Maryi i Jezusa wykonanych przez Giacomottiego i Lafona [2].

Przypisy