Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Jeleniej Górze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego
Distinctive emblem for cultural property.svg A/1995/996 z dnia 10.10.1963
kościół parafialny
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Jelenia Góra
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego
Wezwanie Podwyższenie Krzyża Świętego
Położenie na mapie Jeleniej Góry
Mapa lokalizacyjna Jeleniej Góry
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego
Ziemia50°54′14″N 15°44′39″E/50,903889 15,744167
Malowidła na sklepieniach

Kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Jeleniej Górze (Kościół Łaski Pod Krzyżem Chrystusa, Kościół Garnizonowy) – obecnie katolicki kościół mieszczący się w Jeleniej Górze przy ulicy 1 Maja.

Otoczony jest parkiem z 19 kaplicami powstałymi w latach 1717-1770. Jeden z sześciu luterańskich Kościołów Łaski, zleconych do budowy w 1709 roku. Architektem świątyni był Martin Frantz który zaprojektował kościół w stylu barokowym na planie krzyża greckiego. Tuż po wybudowaniu długość razem z pomieszczeniem na zakrystię wynosiła około 74 metry, a wysokość, łącznie z krzyżem na szczycie kopuły – 57 metrów. Stojąca na skrzyżowaniu naw ambona, ufundowana przez Melchiora Bertholda, została wykonana z jednego bloku piaskowca w 1717 roku. Ołtarz został wybudowany w 1727 roku i ma charakter budowli jednokondygnacyjnej. Nad nim mieści się, wybudowany również w 1727 roku prospekt organowy, będący pozostałością po organach Michaela Rodera z Berlina, a za nim organy z 1905 roku (wybudowane przez świdnicką firmę Schlag & Söhne), które obecnie posiadają 4571 piszczałek, podzielonych pomiędzy 3 manuały i pedał oraz pokaźną sekcję perkusyjną (dzwonki oraz Pauken).

Kościół posiada 4020 miejsc siedzących, drugie tyle osób może stać. W 1745 roku w kościół uderzył piorun, co spowodowało zerwanie liny podtrzymującej "daszek" ambony, który spadając zabił pastora wygłaszającego kazanie (na południowej elewacji świątyni zachowane epitafium pastora z wizerunkiem pioruna uderzającego w ambonę).

16 listopada 1806 spłonęła dach, wieże i kopuła kościoła. Zniszczenia usuwano do 1811 roku[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cezary Wiklik, Sekrety Jeleniej Góry, Ivo Łaborewicz (oprac.), Jelenia Góra: Wydawnictwo „Ad Rem”, 2009, ISBN 978-83-61719-07-6, OCLC 750815344.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]