Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Otyniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Otyniu
Distinctive emblem for cultural property.svg 1542 z dnia 15.02.1965 r.
kościół parafialny
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Miejscowość Otyń
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Otyniu
Sanktuarium Matki Bożej Królowej Pokoju od
Wezwanie Podwyższenia Krzyża Świętego
Wspomnienie liturgiczne 14 września
Przedmioty szczególnego kultu
Cudowne wizerunki Figura Matki Bożej Królowej Pokoju
Położenie na mapie Otynia
Mapa lokalizacyjna Otynia
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Otyniu
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Otyniu
Położenie na mapie gminy Otyń
Mapa lokalizacyjna gminy Otyń
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Otyniu
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Otyniu
Położenie na mapie powiatu nowosolskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nowosolskiego
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Otyniu
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Otyniu
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Otyniu
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Otyniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Otyniu
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Otyniu
Ziemia51°50′52,53″N 15°42′40,36″E/51,847925 15,711211

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Otyniusanktuarium i kościół parafialny parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Otyniu, w gminie Otyń, w powiecie nowosolskim (województwo lubuskie), w dekanacie Nowa Sól, diecezja zielonogórsko-gorzowska. Jest jednym z siedmiu sanktuariów należących do diecezji zielonogórsko-gorzowskiej[1]. Bywa też często określane jako Sanktuarium Matki Bożej Królowej Pokoju.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o kościele pochodzą z 1332. Obecny kościół wybudowano w latach 1585-1587 w stylu późnogotyckim, z wykorzystaniem wcześniejszych murów. W 1676 dobudowano barokową wieżę. Kościół spłonął w 1702, został odbudowany w 1704. 8 sierpnia 2012 koło godziny 16 zawaliła się część wieży[2], kolejna ściana zawaliła się nad ranem 9 sierpnia[2]. W październiku 2014 zakończone zostały prace przy rekonstrukcji wieży[3].

Barokowy ołtarz z XVIII w
Zawalenie się wieży, sierpień 2012

Architektura i wnętrze[edytuj | edytuj kod]

Kościół jednonawowy zakończony prostokątnym prezbiterium. Wieża barokowa, czworoboczna, trzykondygnacyjna. Wyposażenie wnętrza barokowe. Ołtarz z XVIII wieku. W centralnej części ołtarza znajduje się Cudowna Figura Klenickiej Matki Bożej z Dzieciątkiem z XV wieku, rekoronowana przez biskupa Adama Dyczkowskiego 25 czerwca 2006.

Inne[edytuj | edytuj kod]

Co roku, 1 lipca, z Otynia rusza piesza pielgrzymka do Klenicy. Trasa biegnie przez Bobrowniki, Dąbrowę, Zabór, Milsko, Bojadła i Klenicę. Dzień później z Klenicy (do 2008 r.) ruszała Piesza Pielgrzymka Rolników Klenica - Jasna Góra. Od 2009 pielgrzymka wyrusza z Otynia z Sanktuarium Matki Bożej Królowej Pokoju.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marta Danowska, Witraże sakralne z okresu od 2. poł. XIX do lat 30. XX wieku w województwie lubuskim, w: Lubuskie Materiały Konserwatorskie, tom 5 (2008), Zielona Góra 2008.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]