Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Krzyżowicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Distinctive emblem for cultural property.svg 771/64 z dnia 08.04.1964[1]
kościół filialny
Ilustracja
widok od frontu
Państwo

 Polska

Województwo

 opolskie

Miejscowość

Krzyżowice

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

Parafia

Najświętszego Serca Pana Jezusa

Wezwanie

Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Wspomnienie liturgiczne

15 sierpnia

Położenie na mapie gminy Olszanka
Mapa konturowa gminy Olszanka, u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny”
Położenie na mapie powiatu brzeskiego
Mapa konturowa powiatu brzeskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny”
Ziemia50°48′24,0″N 17°27′35,6″E/50,806667 17,459889

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Pannyrzymskokatolicki kościół filialny należący do Parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Pogorzeli w dekanacie Brzeg południe archidiecezji wrocławskiej.

Historia kościoła[edytuj | edytuj kod]

Jest to budowla poewangelicka wzniesiona w 1580 roku. Gotyckie prezbiterium powstało na początku XV wieku. W XVII wieku we wnętrzu świątyni zostały wzniesione drewniane empory. W 1830 i 2000 roku kościół był remontowany. W 1945 roku budowla została przejęta przez katolików. W 1963 roku została odkryta polichromia w prezbiterium powstała zapewne w latach 1418 – 1428. Została oczyszczona w latach 80. XX wieku.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Świątynia jest szachulcowa (nawa ma konstrukcję słupowo–ramową). Murowane gotyckie prezbiterium jest trójbocznie zamknięte i oszkarpowane, z boku mieści się zakrystia. Z boku nawy znajduje się kaplica pogrzebowa. Od frontu znajduje się drewniana wieża o konstrukcji słupowej, jej ściany zwężają się ku górnej części. Zwieńcza ją ośmioboczny gontowy iglicowy dach hełmowy. Budowla nakryta jest dachem jednokalenicowym, złożonym z gontów. Wnętrze świątyni jest otynkowane i nakryte drewnianym płaskim stropem podpartym słupami. Chór muzyczny jest podparty słupami i ma prostą linię parapetu. W prezbiterium znajduje się gotycka polichromia figuralna z początku XV wieku naśladująca arrasy. Są na niej przedstawione sceny: Pokłonu Trzech Króli, Ukrzyżowania, Męczeństwa Dziesięciu Tysięcy, postacie Świętego Jerzego i Oblicza Chrystusa. Ołtarz główny ma późnorenesansowe elementy w zwieńczeniu pochodzące z początku XVII wieku. Ambona w stylu późnorenesansowym pochodzi z 1614 roku i ma gotycką podstawę z około XV wieku. Figura anioła w stylu późnobarokowym pochodzi z XVIII wieku i podtrzymuje misę kamiennej chrzcielnicy z około 1500 roku. Witraże powstały w 1907 roku i zostały wykonane przez firmę A. Selera[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo opolskie, Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2021, s. 16 [dostęp 2017-02-25].
  2. Krasowice. Kościoły drewniane w Polsce. [dostęp 2017-02-25].