Kościół bł. Jakuba Strzemię w Horyńcu-Zdroju

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Zdrojowy w Horyńcu-Zdroju
Distinctive emblem for cultural property.svg A-32 z dnia 20.06.2001[1]
kościół filialny
Ilustracja
Kościół zdrojowy w Horyńcu, dawna cerkiew
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Miejscowość Horyniec-Zdrój
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Niepokalanego Poczęcia NMP w Horyńcu-Zdroju
Wezwanie Narodzenia NMP (cerkiew)
bł. Jakuba Strzemię (kościół)
Położenie na mapie gminy Horyniec-Zdrój
Mapa lokalizacyjna gminy Horyniec-Zdrój
Kościół Zdrojowy w Horyńcu-Zdroju
Kościół Zdrojowy w Horyńcu-Zdroju
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Zdrojowy w Horyńcu-Zdroju
Kościół Zdrojowy w Horyńcu-Zdroju
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Kościół Zdrojowy w Horyńcu-Zdroju
Kościół Zdrojowy w Horyńcu-Zdroju
Położenie na mapie powiatu lubaczowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu lubaczowskiego
Kościół Zdrojowy w Horyńcu-Zdroju
Kościół Zdrojowy w Horyńcu-Zdroju
Ziemia50°11′28,0″N 23°21′41,1″E/50,191111 23,361417

Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Horyńcu-Zdroju – dawna parafialna cerkiew greckokatolicka, wzniesiona w 1818 w Horyńcu-Zdroju.

Po wysiedleniach ludności ukraińskiej po 1947 cerkiew przejęta przez kościół rzymskokatolicki. Obecnie użytkowana jako kościół filialny, zdrojowy pw.bł. Jakuba Strzemię parafii w Horyńcu-Zdroju.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Świątynia powstała w 1818 z fundacji Stadnickich ówczesnych właścicieli Horyńca[2]. Początkowo była to unicka kaplica dworska, a następnie pełniła funkcję parafialnej cerkwi greckokatolickiej aż do lat powojennych. W 1984 do świątyni od strony prezbiterium dobudowano obszerną nawę nie harmonizującą z zabytkiem ani stylem. Wybudowano także plebanię[3].

Architektura i wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Jest to nieduża budowla klasycystyczna o fasadzie ozdobionej czterokolumnowym portykiem i trójkątnym frontonem. Nad wejściem znajduje się herb Stadnickich Szreniawa, fundatorów świątyni[2].

Otoczenie[edytuj | edytuj kod]

Obok świątyni znajduje się murowana dzwonnica parawanowa zbudowana w 1818[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podkarpackie. 2020-09-30. [dostęp 2018-05-11].
  2. a b Grzegorz Rąkowski: Polska egzotyczna II. Oficyna Wydawnicza Rewasz, Pruszków 2002, Wydanie II, s. 356,357. ISBN 83-85557-78-4.
  3. a b Artur Pawłowski: Roztocze. Oficyna Wydawnicza Rewasz, Pruszków 2009, s. 254. ISBN 978-83-89188-87-8.