Kościół ewangelicki w Pszczynie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół ewangelicki w Pszczynie
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Pszczyna
Wyznanie luterańskie
Kościół Kościół Ewangelicko-Augsburski
Parafia Parafia Ewangelicko-Augsburska w Pszczynie
Wezwanie nie posiada
Położenie na mapie Pszczyny
Mapa lokalizacyjna Pszczyny
Kościół ewangelicki w Pszczynie
Kościół ewangelicki w Pszczynie
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Kościół ewangelicki w Pszczynie
Kościół ewangelicki w Pszczynie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół ewangelicki w Pszczynie
Kościół ewangelicki w Pszczynie
Ziemia49°58′41,05″N 18°56′30,41″E/49,978069 18,941781

Kościół ewangelicki w Pszczynie – kościół parafialny Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Pszczynie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Starania o budowę kościoła ewangelickiego w Pszczynie trwały już od 1709 r.

Pierwotny kościół dla pszczyńskiej gminy ewangelickiej został wybudowany w latach 1743 - 1746 z fundacji Erdmanna Promnitza według projektu nadwornego architekta Promnitzów - Christiana Jahne przy udziale cieśli Jerzego Prischa[1]. W 1746 r. konsekrowany. Przy kościele pomieszczono szkołę wraz z mieszkaniem dla nauczyciela[2].

W 1860 r. nadbudowano wieżę, wprowadzając jednocześnie drobne zmiany architektoniczne. W 1896 r. ufundowano nowe organy.

W 1905 r. kościół spłonął. Trwającą do 1907 r. odbudową kierował architekt Scheinnert (który zaraz po tym zajął się przebudową zamku Książ). W ten sposób powstał neobarokowy gmach, na pierwszy rzut oka raczej nieprzypominający świątyni.

Fasada kościoła od strony Rynku ma okazały portal z dwiema kolumnami jońskimi, wielkie okna pierwszego piętra oraz zupełnie małe na parterze; flankują ją dwa ryzality narożne, przykryte blaszanymi, miedzianymi hełmami. Dach mansardowy, a po północno-zachodniej stronie wznosi się wieża, którą również przykrywa znacznie okazalszy hełm miedziany. Na zewnętrznej ścianie widać kamienną płytę nagrobną szlachcica Zawadzkiego z Polanki, zmarłego w 1716 r.[2].

Od wewnątrz kościół obiegają charakterystyczne dla ewangelickich świątyń drewniane empory z dodatkowymi miejscami siedzącymi dla wiernych; zwraca także uwagę ołtarz z obrazem Wniebowstąpienie Pana Jezusa - dar księżnej Augustyny Anhalt-Köthen. Na loży książęcej, vis a vis ambony, znajduje się herb książęcego rodu Hochberg. Z tyłu, ponad ołtarzem widzimy niewielki chór muzyczny z organami.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rejduch-Samkowa Izabela, Samek Jan (red.): Katalog zabytków sztuki w Polsce. Tom VI. Województwo katowickie. Zeszyt 10. Powiat pszczyński. Warszawa: Instytut Sztuki PAN i Wojewódzki Konserwator Zabytków w Katowicach, 1961, s. 28.
  2. a b Płazak Ignacy: Pszczyna. Zabytki miasta i regionu. Przewodnik po muzeum. Pszczyna: Muzeum Wnętrz Pałacowych w Pszczynie, 1974, s. 21-22.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]