Kościelniki Średnie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościelniki Średnie
wieś
Ilustracja
Pałac w Kościelnikach Średnich
Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Powiat

lubański

Gmina

Leśna

Wysokość

220-245[1] m n.p.m.

Liczba ludności (III 2011)

230[2]

Strefa numeracyjna

75

Tablice rejestracyjne

DLB

SIMC

0190147

Położenie na mapie gminy Leśna
Mapa konturowa gminy Leśna, u góry znajduje się punkt z opisem „Kościelniki Średnie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kościelniki Średnie”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Kościelniki Średnie”
Położenie na mapie powiatu lubańskiego
Mapa konturowa powiatu lubańskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kościelniki Średnie”
Ziemia51°03′55″N 15°17′32″E/51,065278 15,292222

Kościelniki Średnie (niem. Mittel-Steinkirch) – wieś w Polsce, na Śląsku, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lubańskim, w gminie Leśna.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kościelniki Średnie to wieś o długości około 1,7 km będąca ogniwem długiego ciągu osadniczego, leżąca na Pogórzu Izerskim, u północno-zachodnich stóp zachodniego krańca Wzniesień Radoniowskich, na wysokości około 220-245 m n.p.m.[1]

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[3]:

  • kościół romański pw. Najświętszej Marii Panny (ruina), z XIII wieku, przebudowany w XVIII wieku, uszkodzony w 1945 r. i opuszczony[4] (2017 r. w trakcie renowacji)
  • cmentarz przykościelny
  • ogrodzenie
  • kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki pw. Podwyższenia Krzyża, z 1905 r.
  • cmentarz ewangelicki (nieczynny), z 1827 r.
  • zespół pałacowy (nr 9), z XVIII w., XIX w.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 2: Pogórze Izerskie. Cz. 1: A-Ł. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, s. 345-349. ISBN 83-85773-60-6.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 99. [dostęp 2012-09-10].
  4. Janusz Czerwiński, Ryszard Chanas, Dolny Śląsk - przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka, 1977, s. 318.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]