Kobierzyce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°58′17″N 16°55′50″E
- błąd 39 m
WD 50°59'N, 16°56'E
- błąd 2314 m
Odległość 1418 m
Kobierzyce
wieś
Ilustracja
Pałac z 1884 r., Urząd Gminy
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat wrocławski
Gmina Kobierzyce
Liczba ludności (30.01.2015) 2048[1]
Strefa numeracyjna 71
Kod pocztowy 55-040
Tablice rejestracyjne DWR
SIMC 0875425
Położenie na mapie gminy Kobierzyce
Mapa konturowa gminy Kobierzyce, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kobierzyce”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kobierzyce”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Kobierzyce”
Położenie na mapie powiatu wrocławskiego
Mapa konturowa powiatu wrocławskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Kobierzyce”
Ziemia50°58′17″N 16°55′50″E/50,971389 16,930556
Strona internetowa

Kobierzyce (niem. Koberwitz[2]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Kobierzyce.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Stacja w Kobierzycach w 1914
Tablica pamiątkowa kursów R. Steinera
Jedna z ulic w miejscowości

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego. Miejscowość jest siedzibą gminy Kobierzyce.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyły 2065 mieszkańców[3]. Są trzecią co do wielkości miejscowością gminy Kobierzyce.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wieś jest położona na Równinie Wrocławskiej, na wschód przebiega droga krajowa nr 8.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa miejscowości pochodzi od staropolskiej nazwy kobierca i związana jest z tkactwem, które się rozwijało w mieście[4]. Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia jako pierwotną zanotowaną nazwę wsi Kobierowice podając jej znaczenie "Weberdorf, Teppichwirker" - "Wieś tkaczy, wytwórców dywanów"[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wzmiankowana po raz pierwszy przez Henryka III Białego w roku 1257 jako Cobilwiz, w kolejnym zachowanym dokumencie z roku 1333 jako Gut Koberwitz (tj. „dobra kobierzyckie”), a 4 lata później (1337 r.), przez czeskiego króla Jana (szwagra księcia Henryka VI), potwierdzającego jej własność Otto von Glubosowi, określona jako Cobruicz[potrzebny przypis]. Począwszy od 1395 wieś aż do lat 30. XX wieku stale funkcjonowała już pod nazwą Koberwitz[potrzebny przypis].

Kobierzyce i inne sąsiadujące z nimi wsie wraz z okolicznymi ziemiami trafiły na początku XVIII wieku w ręce rodziny von Königsdorf, która około 1788 r. wybudowała tu sobie siedzibę.

W roku 1885 przeprowadzono przez Kobierzyce linię kolejową z Wrocławia do Świdnicy, a w roku 1898 za tutejszą stacją dobudowano odgałęzienie łączące Wrocław przez Kobierzyce z Dzierżoniowem. W roku 1924, w kobierzyckim pałacu zorganizowany został kurs Podstawy wiedzy duchowej dla powodzenia w rolnictwie, który poprowadził Rudolf Steinerfilozof i ojciec antropozofii[5]. W folwarku opodal pałacu powstało nowatorskie na owe czasy biodynamiczne gospodarstwo rolno-ogrodnicze kładące nacisk na ochronę środowiska i zdrowe żywienie jako alternatywę rolnictwa przemysłowego. W 75. rocznicę tego wydarzenia wmurowano w ścianę pałacu stosowną tablicę pamiątkową.

W okresie hitlerowskiego reżimu w latach 1936‒1945 miejscowość nosiła nazwę Rößlingen[2].

W 1945 r. wieś została włączona do Polski. Początkowo administracja polska przez krótki czas używała nazwy Sobiegród[6]. Od 1946 obowiązuje obecna nazwa[7].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[8]:

  • zespół pałacowy, ul. Pałacowa 1, z XVIII-XX w.:
    • pałac przebudowany został w 1884 roku, po II wojnie światowej jednak ulegał systematycznej dewastacji. W połowie lat 90. XX wieku, w związku z napływem znacznych funduszy od inwestorów budujących na terenie gminy Kobierzyce sklepy wielkopowierzchniowe, magazyny i obiekty przemysłowe, urząd gminy zdecydował się na odrestaurowanie popadającego w ruinę pałacu, w którym od 1997 roku zlokalizował swoją siedzibę. Pałac otoczony jest ogólnodostępnym obszernym parkiem, służącym rekreacji mieszkańców
    • park przy pałacu

Sport[edytuj | edytuj kod]

W 1998 w miejscowości powstał klub piłki ręcznej KPR Kobierzyce, który początkowo szkolił dzieci i młodzież, a w 2011 utworzył drużynę kobiet, która przystąpiła do rozgrywek seniorek. W latach 2013–2016 KPR Kobierzyce występował w I lidze, a w 2016 zadebiutował w Superlidze[9]. Klub swoje domowe mecze rozgrywa w hali widowisko-sportowej w Kobierzycach, która została oddana do użytku w 2011.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

W październiku 2009 roku gmina uruchomiła komunikację autobusową:

uwaga: (*) gwiazdka oznacza linie czynne od 1 listopada 2012

Linie gminy Kobierzyce
812* Wrocław Krzyki – Ślęza tylko w dni robocze
852 Wrocław Krzyki – Tyniec Mały - Kobierzyce - Tyniec Mały - Wrocław Krzyki oprócz niedziel
862 Wrocław Dworzec PKP - Kobierzyce - Solna
872 Wrocław Krzyki - Kobierzyce - Cieszyce/Pełczyce - Tyńczyk
882* Wrocław Krzyki – Tyniec Mały - Kobierzyce - Cieszyce tylko w dni robocze
892 Wrocław Krzyki – Tyniec Mały - Owsianka/Nowiny - Kobierzyce - Księginice - Wrocław Krzyki

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. [1]
  2. a b M. Choroś, Ł. Jarczak, Słownik nazw miejscowych Dolnego Śląska, Opole 1995, s. 56.
  3. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  4. a b Heinrich Adamy, Die schlesischen Ortsnamen, ihre Entstehung und Bedeutung. Ein Bild aus der Vorzeit, wyd. 2, Breslau: Verlag von Priebatsch’s Buchhandlung, 1888, s. 11, OCLC 456751858 (niem.).
  5. Paull, John "Attending the First Organic Agriculture Course: Rudolf Steiner’s Agriculture Course at Koberwitz, 1924", European Journal of Social Sciences, 2011, 21(1):64-70.
  6. nazwę tę nosiła stacja kolejowa w Kobierzycach, natomiast odległa o 2 km w kierunku Sobótki stacja w Wierzbicach nosiła nazwę Kobierzowice
  7. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
  8. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 232. [dostęp 1.11.2012].
  9. Historia. kprkobierzyce.pl. [dostęp 2017-09-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marta Miniewicz, Dorota Waligóra, Marcin Wolny, Kobierzyce, przewodnik po gminie, Kobierzyce 2006

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]