Teleturnieje nadawane w TVP1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Kochamy polskie komedie)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ten artykuł zawiera listę teleturniejów emitowanych na antenie TVP1.

Obecnie nadawane[edytuj | edytuj kod]

Gra słów. Krzyżówka[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Gra słów. Krzyżówka.

Jaka to melodia?[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Jaka to melodia?.

Jeden z dziesięciu (przeniesiony z TVP2)[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Jeden z dziesięciu.

Postaw na milion (przeniesiony z TVP2)[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Postaw na milion.

Wielki Test z Historii[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Wielki Test z Historii.

Nienadawane[edytuj | edytuj kod]

20 pytań[edytuj | edytuj kod]

20 pytań – jeden z pierwszych i najpopularniejszych polskich teleturniejów cyklicznych, nadawany we wczesnych latach sześćdziesiątych XX wieku. 20 pytań było dość luźną adaptacją quizu 20 Questions amerykańskiej telewizji ABC, wywodzącego się wprost z popularnej od dziesiątków lat zabawy towarzyskiej. Autorem adpatacji i prezenterem był Ryszard Serafinowicz, asystentką Joanna Rostocka, scenografem inż. arch. Jan Laube.

W programie uczestniczyły trzy trzyosobowe drużyny – matematyków (Aleksander Pełczyński, Wiesław Szlenk, Robert Bartoszyński), dziennikarzy (Jacek Maziarski, Karol Szyndzielorz i Leopold Unger) i drużyna o mieszanym składzie z Łodzi (inżynier, ekonomista i studentka socjologii). Skład drużyn był zmienny. Drużyny miały za zadanie odgadnąć hasło – przedmiot lub pojęcie – znane prezenterowi i widzom. W tym celu drużyna zadawała prezenterowi co najwyżej 20 pytań, na które można odpowiedzieć tak lub nie.

Gra straciła sens i została usunięta z anteny, gdy drużyna matematyków zaadaptowała algorytm przeszukiwania połówkowego na potrzeby zadania i zapewniła sobie możliwość znalezienia hasła najpóźniej w osiemnastym pytaniu. Drużyna ta zadawała kolejne pytania postaci czy hasło występuje w Wielkiej Encyklopedii Powszechnej przed słowem X? Pod X podstawiano hasła z WEP zgodnie z kluczem:

  • przy pytaniu pierwszym hasło znajdujące się w połowie listy haseł WEP
  • przy pytaniu drugim hasło znajdujące się w jednej czwartej listy haseł WEP, jeżeli odpowiedź na pytanie 1. była twierdząca, lub hasło znajdujące się trzech czwartych listy haseł WEP w przeciwnym wypadku
  • przy kolejnych pytaniach postępowano analogicznie, dzieląc za każdym razem pulę pozostałych słów na dwie połowy

zadawały prezenterowi pytania, dotyczące „pomyślanego” – i znanego widzom – przedmiotu (mogło to być również pojęcie abstrakcyjne). Celem gry było odgadnięcie przedmiotu w co najwyżej 20 pytaniach.

21[edytuj | edytuj kod]

21 – cykliczny, polski teleturniej z wiedzy ogólnej, nadawany w drugiej połowie lat 60. XX wieku (19661970) i na początku XXI. Od 23 listopada 2000 do 17 lutego 2002 prowadzącym był Rafał Rykowski.

Scenariusz w latach 60. był adaptacją scenariusza quizu amerykańskiego, który z kolei wykorzystywał zasady popularnej gry karcianej w oczko. Dwaj zawodnicy odpowiadali na pytania z wybranych przez siebie dziedzin; pytania były łatwe (za 1 pkt), średnie (za 3 pkt) i trudne (za 9 pkt), zadaniem zawodnika było zaś zebrać dokładnie 21 punktów; kto zrobił to pierwszy – wygrywał, zdobywał niewielką nagrodę i przechodził do następnej tury. Po wygraniu 7 kolejnych spotkań otrzymywał znaczną premię specjalną i zostawał mistrzem: czekał teraz na wizji (pobierając niewielkie honorarium), aż ktoś go wyzwie na pojedynek – tym razem już o większą nagrodę. Jeśli ktoś wygrał kolejne 7 spotkań – obowiązkowo stawał do walki z dotychczasowym mistrzem.

Teleturniej w XXI wieku miał inne zasady, zawodnicy mogli wybierać pytania od 1 do 11 punktów.

300 procent normy[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: 300 procent normy.

Big Music Quiz (przeniesiony z TVP2)[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Big Music Quiz.

Czar par (przeniesiony do TVP2)[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Czar par.

Drzewko mądrości[edytuj | edytuj kod]

Drzewko mądrościteleturniej cykliczny, nadawany raz w tygodniu w latach sześćdziesiątych, poświęcony wiedzy o bieżących wydarzeniach polityki światowej. Autorem pomysłu był Lech Pijanowski, prezenterem Karol Szyndzielorz, asystentką na wizji Joanna Rostocka, realizatorem Stanisław Taczanowski, a projektantem scenografii inż. arch. Jan Laube. Dwaj zawodnicy odpowiadając na pytania posuwali swoje symbole po drzewiastej planszy, której pola odpowiadały poszczególnym krajom i regionom świata; wędrówka po planszy kończyła się zawsze pytaniem dotyczącym ONZ.

Ja to znam![edytuj | edytuj kod]

Ja to znam! – teleturniej emitowany od 5 do 26 września 2016 w poniedziałki o 20.30 i prowadzony przez Roberta Rozmusa.

Kochamy polskie komedie[edytuj | edytuj kod]

Kochamy polskie komedie – drużynowy teleturniej, emitowany przez TVP1 w latach 2004–2006 i prowadzony przez Piotra Bałtroczyka. Premierowy odcinek ukazał się 11 września 2004. Program powstał według pomysłu Leszka Stafieja i w reżyserii Artura Hofmana. Produkcją zajmowała się firma Art Sklep i lubelski ośrodek TVP. Każdy odcinek trwał 30 minut.

W teleturnieju zawodnicy odpowiadali na pytania dotyczące polskich komedii. Program powstał jako kontynuacja podobnego teleturnieju – Kochamy polskie seriale.

Latem 2005 r. odbyła się letnia edycja programu pod nazwą „Wakacje z Blondynką”. Była emitowana w sobotnie popołudnia.

Emisję teleturnieju zakończono w czerwcu 2006 r.

Kochamy polskie seriale[edytuj | edytuj kod]

Kochamy polskie seriale – drużynowy teleturniej, emitowany przez TVP1 w latach 20002004. Pomysłodawcą cyklu był Leszek Stafiej. Pierwszym gospodarzem programu przez 3 sezony był Jacek Chmielnik, później teleturniej w 4 edycji prowadził Piotr Bałtroczyk. Premiera miała miejsce 9 września 2000. Powstały 4 sezony programu. Każdy odcinek trwał 30 minut. Producentem była firma Art Sklep.

W teleturnieju odpowiadało się na pytania dotyczące wyłącznie polskich seriali. Po zakończeniu emisji programu uruchomiono podobny – Kochamy polskie komedie. Jesienią 2002 z okazji 50-lecia Telewizji Polskiej odbyła się okazyjna edycja pt. „Kochamy TVP”.

Kółko i krzyżyk[edytuj | edytuj kod]

Kółko i krzyżykteleturniej wiedzowy wedle scenariusza Ryszarda Serafinowicza, prowadzony przez Bolesława Kielskiego, nadawany w latach 1961–75 przez Telewizję Polską. W latach sześćdziesiątych była to jedna z najpopularniejszych audycji telewizyjnych – tym bardziej, że nagrodą był – bezcenny wówczas niemal – odbiornik telewizyjny Belweder. Pytania do tego teleturnieju – czysto erudycyjne – opracowywał głównie Juliusz Owidzki. Asystentką na wizji była Joanna Rostocka, scenografem pierwszej wersji Jan Laube, reżyserował Stanisław Taczanowski.

Miliard w rozumie[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Miliard w rozumie.

Nowożeńcy[edytuj | edytuj kod]

Nowożeńcy – teleturniej emitowany w TVP1 od 9 września 1995 r.[1] do 31 sierpnia 1996 r. w soboty o 17.25, a od 7 września 1996 r. do 15 lutego 1997 r. o 15.35. Prowadzącym był Jerzy Petersburski Jr.

Parada kłamców i blagierów[edytuj | edytuj kod]

Parada kłamców i blagierów – tytuł seryjnego programu Telewizji Polskiej. Były nadawane dwa programy pod tym samym tytułem: w latach 19601968 teleturniej według scenariusza Ryszarda Serafinowicza, prowadzony przez Joannę Rostocką. W latach siedemdziesiątych nadawano program rozrywkowo-satyryczny pt. Parada blagierów, realizowany wedle scenariusza reżysera i aktora Andrzeja Strzeleckiego i przez niego prowadzony.

Podróż życia[edytuj | edytuj kod]

Podróż życia – teleturniej emitowany wiosną 2015, prowadzony przez Katarzynę Kwiatkowską. Zawodnicy odpowiadali na pytania dotyczące geografii świata (w każdej turze z innego regionu) i dostawali za to punkty. Dwoje z czworga graczy przechodziło do kolejnej rundy. Wybierali tam stawkę (punkty), o ile grali i region. Stawka musiała być wielokrotnością 5. Jeśli odpowiedzieli dobrze, wygrywali tyle, a jeśli źle – tracili. Uczestnik bogatszy w punkty wygrywał podróż narzuconą przez organizatorów. Czworo najlepszych w sezonie grało w finale o tytułową podróż marzeń.

Pojedynek[edytuj | edytuj kod]

Pojedynekteleturniej emitowany w pierwszym programie Telewizji Polskiej w pierwszej połowie lat 70. Autorem programu był Eugeniusz Pach, program podlegał Naczelnej Redakcji Publicystyki a prowadzony był przez Janusza Budzyńskiego.

W teleturnieju występowały parami osoby znane z ekranów telewizji, które zadawały sobie wzajemnie zadania do wypełnienia. Było to np. rąbanie drewna, mecz piłki ręcznej, znalezienie sobie sobowtóra.

W teleturnieju wystąpiły następujące pary:

Pomidor[edytuj | edytuj kod]

Pomidor – teleturniej z 1996 r. prowadzony przez Krzysztofa Ibisza, oparty na popularnej grze Pomidor.

Rambit[edytuj | edytuj kod]

Rambit — jeden z nielicznych teleturniejów w Telewizji Polskiej nadawanych w latach osiemdziesiątych (1983–czerwiec 1988).

W programie rywalizowała młodzież szkolna pochodząca z różnych miast i szkół. Każda grupa miała wyznaczonych reprezentantów, którzy rywalizowali ze sobą zarówno w konkursach dotyczących wiedzy, jak i na polu sportowym. Sportowe zawody prowadził dziennikarz Michał Bunio, a część naukową Krzysztof Surgowt, który był pomysłodawcą audycji.

Ścieżka dźwiękowa programu to utwór pt. "Stare dobre czasy" Marka Bilińskiego.

Randka w ciemno[edytuj | edytuj kod]

Rodzina jak z nut[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Rodzina jak z nut.

Rodzina wie lepiej[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Rodzina wie lepiej.

Ryzyko[edytuj | edytuj kod]

Ryzykoteleturniej emitowany na przełomie XX i XXI w. w Tele 5, a następnie w TVP1. Prowadzącym program był Wojciech Pijanowski.

Każdy z graczy odpowiadał kolejno na 15 pytań pogrupowanych w 5 różnych kategoriach. Prawidłowa odpowiedź powodowała zdobycie punktu, zdobycie nagrody rzeczowej oraz zmniejszenie się liczby pytań w danej kategorii.

Pytania były pogrupowane w 5 kategoriach, zatem na każdą z nich przypadały 3 pytania. Pytania miały różny stopień trudności, można było go ocenić na średni. Nieprawidłowa odpowiedź nie powodowała zniknięcia danego typu pytania, w związku z czym każdy z graczy w ciągu programu i tak musiał odpowiedzieć na pytania ze wszystkich kategorii. Gracz po zdobyciu 10 punktów miał prawo po każdej rundzie wycofać się z programu, zabierając wszystkie nagrody swoje lub przeciwnika. Zdobycie 15 punktów, czyli wyczerpanie pytań powodowało przejście do finału. Przegrany zabierał wtedy którąkolwiek z nagród swoich lub zwycięzcy.

Gracz po prawidłowej odpowiedzi na pytanie otrzymywał na swoje konto nagrodę rzeczową. Nagrody te kumulowały się do momentu wyjścia z gry lub nieprawidłowej odpowiedzi na pytanie. Po złej odpowiedzi gracz musiał oddać nagrody, pozostawiając sobie jedną. Nagrody rzeczowe były bardzo różne, a ich wartość w żadnym stopniu nie zależała od trudności pytań czy etapu gry. Na koncie graczy mogły znajdować się zarówno samochody, komputery i sprzęt AGD, jak i symboliczne przedmioty, np. widelec, żarówka czy olej spożywczy. W ciągu programu żaden z uczestników nigdy nie wiedział, jakie nagrody posiadał. Wszystkie operacje wykonywane na nagrodach były zatem czysto losowe. Gracze w momencie wybierania nagrody lub oddawania nagród po złej odpowiedzi na pytanie wskazywali zupełnie nieznane sobie nagrody, operując wyłącznie numerami. Ostateczna wygrana zależała zatem nie tylko od wiedzy, lecz w dużym stopniu także od szczęścia.

W finale gracz odpowiadał na 5 pytań z różnych dziedzin. Odpowiadanie na kolejne pytania powodowało duży wzrost poziomu wygrywanej nagrody. Po kolejnych pytaniach zdobywało się: 10, 100, 1000, 10 000 i 100 000 złotych.

Śladami Pitagorasa[edytuj | edytuj kod]

Śladami Pitagorasa – półgodzinny teleturniej Telewizji Polskiej, nadawany co tydzień w latach 19611968, poświęcony w całości zagadkom matematycznym.

Autorem koncepcji programu był Ryszard Serafinowicz, scenografii mgr inż. arch. Jan Laube, zagadki opracowywał i program prowadził Bogdan Miś, asystentką na wizji była Joanna Rostocka. W programie brały udział pary współzawodniczących w rozwiązywaniu tych samych zadań matematycznych uczestników; wygranie jednego "meczu" dawało niewielką nagrodę pieniężną, po wygraniu większej liczby spotkań uzyskiwało się dodatkową wyższą nagrodę.

Tytuł programu był zamierzonym powtórzeniem tytułu pochodzącej z początków XX w. książki inż. Szczepana Jeleńskiego poświęconej rozrywkom matematycznym (drugą książką tegoż autora o podobnej tematyce, jeszcze bardziej popularną, była „Lilavati” – wybrano jednak na tytuł teleturnieju „Śladami Pitagorasa” jako czytelniej nawiązujący do przedmiotu)[potrzebny przypis].

The Wall. Wygraj marzenia (przeniesiony do TVP2)[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: The Wall. Wygraj marzenia.

Wielka gra (przeniesiony do TVP2)[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Wielka gra.

Inne[edytuj | edytuj kod]

Teleturnieje z lat 90. XX w.:

  • Aukcja, czyli jak kupić Van Gogha;
  • Jeśli nie Oxford, to co?[2][3];
  • Muzyka łagodzi obyczaje – teleturniej muzyczny;
  • Salomon – teleturniej wiedzy religijnej, emitowany w niedziele około południa;
  • Słowa, słówka i półsłówka – konkurs telewizyjny dla dzieci z 1997 dotyczący zagadnień z języka polskiego;
  • Stawka większa niż szycie – teleturniej prowadzony przez Przemysława Babiarza i Xymenę Zaniewską[potrzebny przypis];
  • Od rozbioru do wolności – teleturniej historyczny z 1998 emitowany z okazji 80. rocznicy odzyskania niepodległości przez Polskę po 123 latach zaborów. Prowadzącym był Maciej Zakrocki.
  • Szóstka na szóstkę.

Teleturnieje z lat 80. XX wieku:

  • ABC – teleturniej językowy
  • Gra o milion
  • Kosmiczny test
  • Kto to powiedział
  • Szansa
  • Wielka podróż
  • Wiem wszystko
  • Wszystko albo nic – teleturniej o wiedzy gospodarczej.

Pierwszym polskim teleturniejem była Krzyżówka z papugą. Nagrodą w programie była żywa papuga[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nowe czasy -- nowy program - Archiwum Rzeczpospolitej, archiwum.rp.pl [dostęp 2019-09-17].
  2. Monika Olejnik i Grzegorz Miecugow biorą udział w teleturnieju „Jeśli nie Oxford, to co”, 1993 rok (fot. J. Bogacz / TVP) – Telewizja Polska SA, www.tvp.pl [dostęp 2017-12-31] (pol.).
  3. Jeśli nie Oksford, to co?, oxfordcomma.blox.pl [dostęp 2017-12-31] (pol.).
  4. Źródło: Gra słów. Krzyżówka – odcinek 10.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]