Kocioł Łomniczki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Widok ze szczytu Śnieżki
Kocioł Łomniczki na mapie okolic Śnieżki

Kocioł Łomniczki (niem. Melzergrund) – kocioł polodowcowy w Karkonoszach, w Sudetach Zachodnich.

Kocioł Łomniczki – najgłębszy (około 300 m) karkonoski kocioł pochodzenia lodowcowego, utworzony u podnóża Równi pod Śnieżką.

Kocioł ma kształt rozległej niszy, która podcina wschodnie zbocze Równi pod Śnieżką i północno-zachodnie zbocze Śnieżki. Wysokość ścian kotła wynosi 100 m. Dno kotła znajduje się na wysokości 1100-1150 m n.p.m. W zachodniej części kotła Jarem Łomniczki spada system kaskad na Łomniczce, tworząc Wodospad Łomniczki. Jest to najdłuższy (300 m) ciąg kaskad w polskich Karkonoszach. W kotle brak moren czołowych, które prawdopodobnie zostały rozmyte przez wody Łomniczki. Najniższe moreny występują na wysokości 880-900 m n.p.m. Największy zasięg lodowca wynosił 2.000 m. Powstał w plejstocenie, prawdopodobnie w czasie ostatniego zlodowacenia (bałtyckiego).

Kocioł charakteryzuje się licznymi spływami gruzowymi, w 2011 r. były tam widoczne ślady 23 takich spływów[1]

Na ścianie kotła usytuowano symboliczny cmentarz ludzi związanych z Karkonoszami, którzy zginęli w górach.

Obszar kotła objęty jest ścisłą ochroną. Już w 1933 utworzono tu rezerwat przyrody.

Turystyka[edytuj]

Przez kocioł prowadzi szlak turystyczny:

szlak turystyczny czerwony – czerwony fragment Głównego Szlaku Sudeckiego z Karpacza na Równię pod Śnieżką.

Kocioł Łomniczki stanowi zimą bardzo niebezpieczne miejsce ze względu na duże zagrożenie lawinowe. Z tego powody zimą szlak turystyczny prowadzący przez kocioł jest zamknięty.

W pobliżu górnej krawędzi kotła na Równi pod Śnieżką położone jest schronisko turystyczne Śląski Dom (Schronisko pod Śnieżką). Poniżej kotła znajduje się schronisko „Nad Łomniczką”.

W roku 1901 powyżej Wodospadu Łomniczki powstało niewielkie schronisko (na jedynej zachowanej jego fotografii nosi nazwę Einkehrhaus zum Lomnitzfall im Melzergrund). Jeszcze przed oddaniem do użytku, 3 marca 1902 zostało zniszczone przez lawiny śnieżne.

Przypisy

  1. Knapik R., 2011: Kocioł Łomniczki. Sudety, 3: 34-35.

Bibliografia[edytuj]

  1. Słownik geografii turystycznej Sudetów, t. 3 Karkonosze, red. Marek Staffa, Wydawnictwo PTTK "Kraj", Warszawa – Kraków 1993, ​ISBN 83-7005-168-5
  2. Mapa turystyczna Karkonosze polskie i czeskie 1:25 000, Wydawnictwo "Plan", Jelenia Góra, ​ISBN 83-88049-26-7