Kodeń (gmina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kodeń
gmina wiejska
Herb
Herb
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat bialski
TERYT 0601062
Wójt Jerzy Troć
Powierzchnia 150,33 km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności

3 675[1]
• gęstość 24,3 os./km²
Nr kierunkowy 83
Tablice rejestracyjne LBI
Adres urzędu:
ul. 1 Maja 20
21-509 Kodeń
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba sołectw 19
Położenie na mapie województwa
Lub Bialski Koden.png
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Kodeń
Kodeń
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kodeń
Kodeń
Ziemia51°55′N 23°36′E/51,910278 23,601667
Strona internetowa
Biuletyn Informacji Publicznej
Portal Portal Polska

Kodeńgmina wiejska w województwie lubelskim, w powiecie bialskim. W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie bialskopodlaskim.

Siedziba gminy to Kodeń.

Według danych z 30 czerwca 2004[2] gminę zamieszkiwało 4110 osób.

Historia[edytuj]

Gmina Kodeń powstała za Królestwa Polskiego – 13 stycznia 1870[3] w powiecie bialskim w guberni siedleckiej w związku z utratą praw miejskich przez miasto Kodeń i przekształceniu jego w wiejską gminę Kodeń w granicach dotychczasowego miasta[4]. W 1912 roku gmina weszła w skład nowo utworzonej guberni chełmskiej[5].

W okresie międzywojennym gmina weszła w skład woj. lubelskiego i składała się z samego Kodnia. W 1921 roku liczyła 1639 mieszkańców[6]. Podczas wojny (około 1943) do gminy przyłączono obszar zniesionej gminy Kostomłoty, przez co jednostka terytorialnie bardzo się powiększyła. Po wojnie gmina zachowała przynależność administracyjną. Według stanu z dnia 1 lipca 1952 roku gmina składała się z 13 gromad: Dobratycze, Dobratycze kolonia, Elżbiecin, Kodeń, Kołpin-Ogrodniki, Konty, Kopytów, Kopytów kolonia, Kostomłoty, Kożanówka, Lebiedzew, Murawiec, Okczyn, Zahacie, Zastawek i Żuki[7].

Jednostka została zniesiona 29 września 1954 roku wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin[8]. Gminę reaktywowano 1 stycznia 1973 roku w związku z kolejną reformą administracyjną[9].

Religia[edytuj]

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

W gminie Kodeń jest największy odsetek liczby wyznawców prawosławia w powiecie bialskim. Na terenie gminy działa 5 parafii (w Dobratyczach, Kodniu, Kopytowie, Kostomłotach i Zabłociu) oraz monaster (w Kostomłotach).

Struktura powierzchni[edytuj]

Według danych z roku 2002[10] gmina Kodeń ma obszar 150,33 km², w tym:

  • użytki rolne: 65%
  • użytki leśne: 27%

Gmina stanowi 5,46% powierzchni powiatu.

Demografia[edytuj]

Dane z 30 czerwca 2004[2]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób  % osób  % osób  %
populacja 4110 100 2118 51,5 1992 48,5
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
27,3 14,1 13,3
  • Piramida wieku mieszkańców gminy Kodeń w 2014 roku[1].


Piramida wieku Gmina Koden.png

Sołectwa[edytuj]

Dobratycze, Dobromyśl, Elżbiecin, Kąty, Kodeń (sołectwa: Kodeń I, Kodeń II i Kodeń III), Kopytów, Kopytów-Kolonia, Kostomłoty (sołectwa:Kostomłoty I i Kostomłoty II), Kożanówka, Okczyn, Olszanki, Szostaki, Zabłocie, Zabłocie-Kolonia, Zagacie, Zalewsze.

Sąsiednie gminy[edytuj]

Piszczac, Sławatycze, Terespol, Tuczna. Gmina sąsiaduje z Białorusiąsielsowiety Stradecz i Znamienka rejonu brzeskiego.

Przypisy

  1. a b http://www.polskawliczbach.pl/gmina_Koden, w oparciu o dane GUS.
  2. a b Baza Demograficzna – Tablice predefiniowane – Wyniki badań bieżących; Stan i struktura ludności; Ludność według płci i miast (pol.). GUS. [dostęp 2010-09-14].
  3. 1 stycznia 1870 wg kalendarza juliańskiego
  4. Postanowienie z 12 (24) grudnia 1869, ogłoszone 1 (13 stycznia) 1870 (Dziennik Praw, rok 1869, tom 69, nr 239, str. 461)
  5. Ustawa o utworzeniu guberni chełmskiej
  6. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom IV - Województwo Lubelskie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1924
  7. Wykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1 VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa
  8. Dz.U. 1954 nr 43 poz. 191
  9. Dz.U. 1972 nr 49 poz. 312
  10. Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset (pol.). regioset.pl. [dostęp 2010-09-14].