Kokin wakashū

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Kokinshū)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fragment edycji Kokin wakashū z 1120 roku

Kokin wakashū (jap. 古今和歌集, Zbiór pieśni dawnych i dzisiejszych), w skrócie Kokinshū (jap. 古今集) – pochodząca z początku X wieku antologia arcydzieł japońskiej poezji dworskiej.

Polecenie sporządzenia antologii wydał w 905 roku cesarz Daigo[1][2][3]. Za jej skompilowanie odpowiedzialnych było czterech poetów: Ki no Tsurayuki, Ki no Tomonori, Ōshikōchi no Mitsune i Mibu no Tadamine[1][2], którzy ukończyli swoją pracę około 913–914 roku[2]. Ki no Tsurayuki jest także autorem przedmowy do zbioru w języku japońskim (kanajo), będącej zarazem ważnym studium literackim i apologią poezji w stylu waka[1][2]. Drugą przedmowę, w języku chińskim (manajo), napisał Ki no Yoshimochi[1].

Antologia podzielona jest na 20 ksiąg[1][2] i zawiera 1111 wierszy[3], głównie w formie tanka[2]. W skład zbioru wchodzą utwory 122 autorów[2]: tzw. Sześciu Mistrzów Poezji (Rokkasen) z końca IX wieku oraz samych kompilatorów antologii i ich współczesnych[1]. Poezje ułożone są tematycznie według motywów przewodnich takich jak pory roku, natura, miłość, podróże, uczucia[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Louis Frédéric: Japan Encyclopedia. Cambridge: Belknap Press, 2000, s. 548.
  2. a b c d e f g Mały słownik pisarzy świata. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1972, s. 265.
  3. a b Kenneth Henshall: Historical Dictionary of Japan to 1945. Lanham: Scarecrow Press, 2014, s. 212.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Poezja starojapońska. Pieśni. Wybór i opracowanie Agnieszka Żuławska-Umeda, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1984.