Kokoryczka okółkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kokoryczka okółkowa
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd liliopodobne (≡ jednoliścienne)
Rząd szparagowce
Rodzina szparagowate
Rodzaj kokoryczka
Gatunek kokoryczka okółkowa
Nazwa systematyczna
Polygonatum verticillatum (L.) All.
Fl. pedem. 1:131. 1785

Kokoryczka okółkowa (Polygonatum verticillatum) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny szparagowatych (według systemu APG III z 2009). W Polsce roślina dość rozpowszechniona, ale częściej spotykana tylko na południu oraz w części północno-wschodniej kraju.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wzniesiona i kanciasta o wysokości przeważnie 50-80 cm, wyjątkowo do 100 cm. Nie rozgałęzia się, przeważnie jest naga. Wyrasta z czołgającego się kłącza.
Liście
Mają równowąski lub podługowaty kształt i blaszkę liściową o szorstkich brzegach. Bezogonkowe, tworzą na łodydze okółki, w każdym okółku 3-7 liści.
Kwiaty
Zwisające kwiaty o długości do 2,5 cm wyrastają na szypułkach w kątach okółków liściowych, w liczbie 1-7 w jednym okółku. Mają 6-ząbkowy, rurkowaty okwiat białej barwy o długości 5-10 mm. 6 pręcików. Roślina kwitnie od maja do czerwca.
Owoc
Jagoda z kilkoma nasionami. Dojrzała ma czerwony kolor.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Występuje w cienistych lasach i zaroślach. W górach bardziej rozpowszechniona, niż na niżu. Geofit. Gatunek charakterystyczny dla Cl. Betulo-Adenostyletea[3].

Roślina trująca
Trujący jest cały pęd nadziemny.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-10-01] (ang.).
  3. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Olga Seidl, Józef Rostafiński: Przewodnik do oznaczania roślin. Warszawa: PWRiL, 1973.
  2. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.