Koleśniki (rejon solecznicki)
54°11′30″N 24°50′30″E/54,191667 24,841667
 Widok na Koleśniki | |
| Państwo | |
|---|---|
| Okręg | |
| Rejon | |
| Gmina | |
| Burmistrz |
Danuta Wilbik |
| Populacja (2001) • liczba ludności |
|
| Kod pocztowy |
LT-17020 |
Położenie na mapie rejonu solecznickiego  | |
Położenie na mapie Litwy  | |
| 54°11′30″N 24°50′30″E/54,191667 24,841667
| |
Koleśniki[1] (lit. Kalesninkai) – wieś na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie solecznickim, w pobliżu granicy z Białorusią. Siedziba gminy Koleśniki. Leżą nad rzeką Tura, dopływem Wersoki.
Obecnie w Koleśnikach działa litewska szkoła podstawowa i polska szkoła średnia (w budynku z 1954). Przy ulicy szkolnej 4 znajduje się Gimnazjum im. Ludwika Narbutta, w którym nauczanie prowadzone jest w języku polskim. W roku szkolnym 2024/25 uczęszcza do niego 123 uczniów. Dyrektorem placówki jest Mirena Garackiewicz. Szkołę założono w 1945 roku. Działa w niej zespół wokalny "Tęcza"[2]. Siedziba rzymskokatolickiej parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Koleśnikach.
Historia
[edytuj | edytuj kod]W 1643 powstała tu kaplica, następnie wybudowano dwa kościoły. Zostały one zamknięte po stłumieniu powstania listopadowego. 11 listopada 1922 zaś odprawiono pierwszą mszę w nowym kościele.
W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie lidzkim, w gminie Ejszyszki[3]. W 1921 miejscowość liczyła 371 mieszkańców, zamieszkałych w 70 budynkach, w tym 234 Polaków, 22 Białorusinów, 9 Żydów i 106 osób innej narodowości[a]. 342 mieszkańców było wyznania rzymskokatolickiego, 28 mojżeszowego i 1 prawosławnego[3].
1 listopada 1943 77 Pułk Piechoty AK, pod dowództwem Tadeusza Binkowicza rozbił posterunek żandarmerii w Koleśnikach.
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 na niepodległej Litwie.
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Innej niż polska, białoruska, niemiecka i żydowska. Wśród osób innych narodowości zamieszkujących gminę Ejszyszki było 322 Litwinów, 7 Rosjan i 2 Rusinów. Skorowidz nie wyszczególnia narodowości osób z grupy inne z podziałem na miejscowości
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2019. ISBN 978-83-254-2578-4.
- ↑ Baza danych szkół [online], orpeg.pl, 14 listopada 2024 [dostęp 2024-11-15] (pol.).
- ↑ a b Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VII – Województwo Nowogródzkie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1923.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Mieczysław Machula: Koleśniki. soleczniki.pl. [dostęp 2011-10-12].