Kolegium Małorosyjskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kolegium Małorosyjskiekolegium, urząd centralny Imperium Rosyjskiego w latach 1722-1727 oraz 1764-1786, nadzorujący czynność hetmana kozackiego i Starszyzny Generalnej w ramach podległego Rosji Hetmanatu. Kolegium było kontynucją powołanego w 1662 roku Prikazu Małorosyjskiego.

Składało się z sześciu wyższych oficerów rosyjskich pułków zakwaterowanych w Małorosji. W sprawach cywilnych podlegało senatowi, a w wojskowych – głównodowodzącemu miejscowymi rosyjskimi wojskami.

Siedziba kolegium znajdowała się w Głuchowie. Kolegium stanowiło najwyższą władzę w Małorosji, a sam hetman posiadał jedynie głos doradczy. W 1727 roku zniesiono I Kolegium Małorosyjskie, a jego uprawnienia przekazano hetmanowi, jako najwyższemu organowi władzy.

W 1764 Katarzyna II zwolniła hetmana i powtórnie powołała Kolegium Małorosyjskie, które działało do zniesienia małorosyjskiej autonomii w 1786 roku i pełnej integracji Hetmanatu z Rosją. Od roku 1775 tytuł hetmana wojsk kozackich przysługiwał panującej rodzinie carskiej. Starszyzna kozacka została zrównana w prawach z dworiaństwem rosyjskim, a wolnych Kozaków zrównano z wolnymi chłopami rosyjskimi (kriepostniki).

Literatura[edytuj | edytuj kod]