Kolej gondolowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kolej gondolowa – rodzaj napowietrznej kolei linowej, która transportuje turystów lub narciarzy z dolnej stacji na górną stację, i w przeciwnym kierunku, w kilkuosobowych wagonikach, podwieszonych na linie nośno-napędowej.

Opis[edytuj]

Kolej gondolowa różni się od kolei kabinowej wielkością wagoników oraz ich liczbą. Kolej kabinowa ma dwie duże kabiny, będące dla siebie przeciwwagą, oraz przeważnie lina nośna jest nieruchoma, a dwie kabiny połączone liną napędową.

W przypadku kolei gondolowej na stacjach dolnej i górnej gondole są wyprzęgane i spowalniają swój ruch, co ułatwia wsiadanie i wysiadanie. Kolej gondolowa najczęściej może pomieścić 6 lub 8 osób. Niektóre koleje gondolowe posiadają dwie, lub trzy liny (napędowa, nośna). Najczęstsza prędkość gondoli to 5 lub 6 m/s.

Koleje gondolowe w Polsce[edytuj]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Koleje gondolowe w Polsce.

W Polsce działają 3 koleje gondolowe na terenie górskim:

Funkcjonuje również jedna kolejka na terenie miasta:

Ponadto istnieją 2 systemy mieszane – połączenie na jednej linie kolei gondolowej z wyciągiem krzesełkowym:

Bibliografia[edytuj]

  • Marek Baran: Koleje linowe i wyciągi narciarskie w Polsce. Historia i dzień dzisiejszy. Łódź: Księży Młyn Dom Wydawniczy Michał Koliński, 2010. ISBN 9788377290361.