Kolej obwodowa w Krakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mała i duża obwodnica kolejowa

Kolej obwodowa w Krakowie – linie kolejowe zbudowane w celu omijania centrum miasta przez pociągi towarowe i transporty wojskowe, służące czasami do rozprowadzania ruchu pasażerskiego.

Obecnie terminem tym można określić dwie obwodnice kolejowe znajdujące się w Krakowie:

Obwodnice historyczne[edytuj | edytuj kod]

Nasyp kolei obwodowej zobrazowany przez Stanisława Wyspiańskiego – tory widoczne są w prawym dolnym rogu.

W latach 1886-87 zbudowano ośmiokilometrową linię obwodową (zwaną cyrkumwalacyjną) w miejscu dzisiejszych Alei Trzech Wieszczów, przekraczającą Wisłę w miejscu dzisiejszego Mostu Dębnickiego. Łączyła ona Łobzów z Płaszowem i Bonarką. Powstała wzdłuż wału ziemnego z szeregiem bastionów Twierdzy Kraków flankowanego fosą z drogami wewnątrz i na zewnątrz. Wał wykorzystano jako nasyp po którym przeprowadzono torowisko. Linia została otwarta dopiero 18 stycznia 1888 r. Przy linii wybudowano tylko jedną stację – Kraków Zwierzyniec oraz ładownię w okolicach miejsca przecięcia biegu kolei z dzisiejszym korytem rzeki Wilgi[1]. Do ładowni tej dochodził tor wąski z okolic Ludwinowa. Linię zlikwidowano 1 stycznia 1911 r. Most przebudowano na drogowy, a teren zniwelowano tworząc reprezentacyjną arterię. Nasyp kolei obwodowej miejskiej utrwalił w roku 1904/1905 Stanisław Wyspiański w cyklu pasteli znanym jako Widok z pracowni artysty na Kopiec Kościuszki, obecnie znajdującym się w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie i Muzeum Narodowego w Warszawie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mapy wojskowe Krakowa z 1904r., 1908r. i 1909r. Przykład: Baza Kolejowa Dostęp:20.07.2011