Koloman Halicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Koloman
Rex Galiciae
Kálmán herceg lovas szobra (02).JPG
Król Halicji
Okres panowania od 1215
do 1219
Poprzednik Andrzej II węgierski
Następca Andrzej (brat Kolomana)
Dane biograficzne
Dynastia Arpadowie
Urodziny 1208
Śmierć 1241 (33 lata)
Ojciec Andrzej II węgierski
Matka Gertruda z Meran
Żona Salomea
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Koloman (ur. 1208, zm. 1241) – król halicki, syn Andrzeja II węgierskiego i jego pierwszej żony - Gertrudy z Meran (siostry św. Jadwigi Śląskiej i Agnieszki, królowej Francji).

W wyniku porozumienia jakie zawarł król Węgier Andrzej II węgierski i książę Leszek Biały i wynikającej z tego wspólnej polsko-węgierskiej wyprawy zbrojnej, siedmioletni syn króla Andrzeja II w 1214 roku został przez arcybiskupa Esztergom koronowany na króla Halicza, otrzymanego w związku z zaręczynami z córką Leszka I Białego, Salomeą. Węgierskie oddziały Kolomana w 1216 zostały pobite przez księcia Mścisława II Udałego i uszedł na Węgry. W 1219 roku po zwycięstwie wojsk polsko-węgierskich Koloman ponownie został przez swojego ojca osadzony na tronie, na którym zasiadł razem z małżonką Salomeą. W 1221 Mścisław pobił go i wziął do niewoli. Odzyskał wolność za cenę zrzeczenia się przez Węgry praw do Halicza.

W 1226 objął rządy w Chorwacji. Zmarł wskutek ran, odniesionych w bitwie z Tatarami nad rzeką Sajo.