Kolumbarium

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kolumbarium w Oakland

Kolumbarium – prostopadłościenna lub niekiedy kopulasta budowla cmentarna z czasów rzymskich i wczesnochrześcijańskich, występująca wyłącznie w Rzymie i pełniąca funkcję zbiorowego grobowca dla kilkuset zmarłych. Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa columba (gołębica).

Kolumbarium pojawiło się w czasach cesarza Augusta w I w. p.n.e. Kolumbarium to budowla podziemna z niszami w ścianach wewnętrznych ustytuowanych w piętrowych rzędach. Nisze przeznaczone były na urny z prochami zmarłych i opatrzone marmurowymi tabliczkami z ich imionami. Pod ścianami, na posadzce ustawiano sarkofagi. Wnętrze zdobiono zazwyczaj freskami i stiukami.

Przykładem tej architektury są zachowane XIX-wieczne kolumbaria na cmentarzu Bernardyńskim w Wilnie. Istniały one też do chwili dewastacji na cmentarzu na Rossie w Wilnie[1].

W obecnych czasach kolumbaria buduje się na cmentarzach w pobliżu krematoriów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Józef Krajewski: Wilno i okolice: Przewodnik. Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2013, s. 157 i 240. ISBN 978-83-62460-33-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]