Komandosi (grupa opozycyjna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Komandosi – określenie dla działającej w latach 60. XX wieku studenckiej grupy kontestatorów[1], głównie Adama Michnika, Teresy Boguckiej, Jana Grossa, Jakuba Karpińskiego, Barbary Toruńczyk, Ireny Grudzińskiej, Aleksandra Perskiego i innych studentów.

Nazwani zostali tak od niespodziewanego pojawiania się na wykładach otwartych i sesjach rocznicowych na Uniwersytecie Warszawskim i niweczenia propagandowych założeń tych zgromadzeń przez doprowadzanie do nieprawomyślnych, według ówczesnej władzy, dyskusji politycznych. Wystąpienia miały jednak charakter spontaniczny, a żadne przygotowania do niweczenia owych spotkań nie miały miejsca[2].

Po wydarzeniach marcowych 1968 jesienią tego roku rozpoczęły się procesy środowiska „komandosów”. Po kilku miesiącach zapadły wyroki więzienia, m.in. 3,5 roku dla Jacka Kuronia i Karola Modzelewskiego, 3 lata dla Michnika, 2,5 roku dla Józefa Dajczgewanda i Jana Lityńskiego[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Instytut Pamięci Narodowej, Słowniczek, portal „Marzec '68”, 2017 [dostęp 2018-03-07].
  2. Jerzy Eisler, Marzec 1968 : geneza, przebieg, konsekwencje, Warszawa: PWN, 1991, s. 192-193, ISBN 83-01-10374-4.
  3. Jerzy Eisler, Zarys dziejów politycznych Polski 1944-1989, Warszawa: Polska Oficyna Wydawnicza BGW, 1992, s. 104, ISBN 83-7066-208-0.