Komeito

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
公明党, Kōmeitō
Ilustracja
Państwo  Japonia
Skrót KP
Lider Natsuo Yamaguchi
Data założenia 17 listopada 1964
Adres siedziby 17 Minamimoto-machi

Shinjuku, Tokyo
Japonia

Ideologia polityczna konserwatyzm[1],
pacyfizm[2],
agraryzm
Poglądy gospodarcze trzecia droga[3]
Liczba członków 462,085 (2016)[4]
Barwy      żółty
Obecni posłowie
29 / 465
Obecni senatorowie
25 / 242
Strona internetowa
Japonia
Herb Japonii
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Japonii
Portal Portal Japonia

Komeito (jap. 公明党 Kōmeitō) - japońska konserwatywna partia polityczna. Silnie związana ze świeckim buddyjskim ruchem religijnym Sōka Gakkai[5].

Od 1999 roku jest w koalicji Partią Liberalno-Demokratyczną.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W wyborach z 1956 roku trzech członków organizacji religijnej Sōka Gakkai dostało się do Izby Radców, startując jako kandydaci niezależni. W 1957 liczba ta wzrosła do siedmiu. Partia została założona w styczniu 1962 roku jako Kōmei Seiji Renmi (pol. Lojalna Liga Rządowa)[6]. Nowo powstałej partii udało się zdobyć 9 miejsc w Izbie Radców w lipcowych wyborach w 1962. W 1964 partia przemianowała się na Komeito[7].

Od lat 70. utrzymuje poparcie na poziomie mniej więcej 10%. Do końca lat 80. była w opozycji do rządzącej Partii Liberalno-Demokratycznej (LDP).

W latach 1993-1994, po porażce LDP w wyborach, partia należała do gabinetu partii opozycyjnych. Jednak po upadku rządu oraz reformach dotyczących finansowania kampanii wyborczych w partii nastąpił rozłam; część działaczy dołączyła do nowo powstałej Nowej Partii Progresywnej (jap. 新進党, Shinshintō). Po rozwiązaniu NPP w 1997 roku, byli członkowie Komeito stworzyli dwie grupy w Izbie Radców, które w listopadzie 1998 połączyły się w jedną partię, Nową Partię Pokoju. W końcu Komeito i Nowa Partia Pokoju połączyły się, tworząc Nowe Komeito[8], (NKP).

Obecna bardziej umiarkowana i centrowa partia, w październiku 1999 roku dołączyła do koalicji z rządzącą LDP, która potrzebowała Komeito do utrzymania większości w Zgromadzeniu Narodowym[9]. W 2003 partia zgodziła się na tymczasową zmianę japońskiej "konstytucji bez wojny" w celu poparcia wojny z Irakiem[10]. W wyborach do Zgromadzenia Narodowego w 2003 i 2004 NKP radziło sobie dobrze dzięki niezwykle zaangażowanej i dobrze zorganizowanej bazie wyborczej pochodzącej od Soki Gakkai.

W wyborach generalnych w 2012 koalicja LDP/Komeito powróciła do władzy; Akihiro Ota, były lider partii, został ministrem ziemi, infrastruktury i turystyki[11]. W wrześniu 2014 partia zmieniła nazwę z Nowe Komeito na Komeito[12]. W lipcu 2015 Komeito poparło dążenie premiera Shinzō Abe do zmiany konstytucji, aby „dać japońskim wojskom ograniczone uprawnienia do walki w konfliktach zagranicznych po raz pierwszy od czasów II wojny światowej”, co pozwoliłoby „siłom samoobrony na ściślejszą współpracę z USA poprzez zapewnienie wsparcia logistycznego, a w pewnych okolicznościach zbrojnego wsparcia w konfliktach międzynarodowych” oraz „uzupełnia wytyczne w dwustronnej umowie dotyczącej współpracy sił japońskich i amerykańskich, które został podpisany przez dwa narody” wcześniej w 2015[13].

Relacje z Sōka Gakkai[edytuj | edytuj kod]

Komeito nazywana jest przez obserwatorów "politycznym ramieniem" Sōka Gakkai[14], mimo formalnego odseparowania się partii od religijnej grupy w 1970[15][16].

Program polityczny[edytuj | edytuj kod]

Komeito stawia sobie za główny cel tworzenie polityki skoncentrowanej na ludziach, opartej na humanitaryzmie, która traktuje ludzkie życie z najwyższym szacunkiem i troską. Propozycje gospodarcze partii obejmują:

  • ograniczenie administracji centralnej i biurokracji
  • większą przejrzystość w sprawach publicznych
  • większą autonomię lokalną (prefekturalną)[17].

Komeito chce wyeliminować broń nuklearną i konflikty zbrojne. Jednak w lipcu 2015 r. Komeito poparła dążenie premiera Shinzō Abe do rozszerzenia potęg wojskowych, choć odgrywa rolę moderatora w tej sprawie[18].

Oficjalnie partia przeciwstawia się karze śmierci, jest jednak krytykowana za bierność w tej sprawie. W czasie rządów Jun’ichirō Koizumi, umiarkowanego moderatora japońskiego prawa, wprowadzono moratorium na karę śmierci. Zmieniło się to wraz z kolejnym liderem LDP, Shinzō Abe. Mimo to partia przedstawiła parlamentarne wnioski o zniesienie kary głównej, jednak pozostały one bez wielkiego poparcia[19].

Liderzy[edytuj | edytuj kod]

Natsuo Yamaguchi

Obecnym liderem Komeito jest urodzony w 1952 w Hitachinaka prawnik Natsuo Yamaguchi.

  • Kōji Harashima (1964)
  • Takehisa Tsuji(1964-1967)
  • Yoshikatsu Takeiri (1967-1986)
  • Junya Yano (1986-1989)
  • Kōshirō Ishida (1989-1994)
  • Tomio Fujii (1994-1998)
  • Toshiko Hamayotsu (1998)
  • Takenori Kanzaki (1998-2006)
  • Akihiro Ota (2006-2009)
  • Natsuo Yamaguchi (2009-obecnie)

Wyniki wyborów[edytuj | edytuj kod]

Izba Reprezentantów[edytuj | edytuj kod]

Rok Głosy % głosów Mandaty ± (%)
1967 2,472,371 5,4
25 / 486
nowa partia
1969 5,124,666 10,9
47 / 486
Increase2.svg 5,4
1972 4,436,755 8,5
29 / 491
Decrease2.svg 2,5
1976 6,177,300 10,9
55 / 511
Increase2.svg 2,4
1979 5,282,682 9,8
57 / 511
Decrease2.svg 1,8
1980 5,329,942 9,0
33 / 511
Decrease2.svg 0,8
1983 5,745,751 10,1
58 / 511
Increase2.svg 1,1
1986 5,701,277 9,4
56 / 512
Decrease2.svg 0,7
1990 5,242,675 8,0
45 / 512
Decrease2.svg 1,4
1993 5,114,351 8,1
51 / 511
Increase2.svg 0,1
2000 7,762,032 13,0
31 / 480
Increase2.svg 4,9
2003 8,733,444 14,8
34 / 480
Increase2.svg 1,8
2005 8,987,620 13,3
31 / 480
Decrease2.svg 1,5
2009 8,054,007 11,5
21 / 480
Decrease2.svg 1,8
2012 7,116,474 11,9
31 / 480
Increase2.svg 0,4
2014 7,314,236 13,7
35 / 475
Increase2.svg 1,8
2017 6,977,712 12,5
29 / 475
Decrease2.svg 1,2

Izba Radców[edytuj | edytuj kod]

2013
Rok Głosy % głosów Mandaty ± (%)
1962 4,124,269 11,5
15 / 254
nowa partia
1965 5,097,682 13,7
20 / 254
Increase2.svg 2,2
1968 6,656, 771 15,5
24 / 251
Increase2.svg 1,8
1971 5,626,293 14,1
22 / 251
Decrease2.svg 1,4
1974 6,360,419 12,1
24 / 260
Decrease2.svg 2
1977 7,174,459 14,2
25 / 252
Increase2.svg 2,1
1980 6,669,387 11,9
26 / 252
Increase2.svg 2,3
1983 7,314,465 15,7
27 / 252
Increase2.svg 3,8
1986 7,438,501 13,0
24 / 252
Decrease2.svg 2,7
1989 6,097,971 10,9
21 / 252
Increase2.svg 2,1
1992 6,415,503 14,3
24 / 252
Increase2.svg 3,4
1998 7,748,301 13,8
22 / 252
Decrease2.svg 0,5
2001 8,187,804 15,0
23 / 247
Increase2.svg 1,2
2004 8,621,265 15,4
24 / 242
Increase2.svg 0,4
2007 7,765,329 13,2
20 / 242
Decrease2.svg 1,8
2010 7,639,432 13,0
19 / 242
Decrease2.svg 0,2
2013 7,568,082 14,2
20 / 242
Increase2.svg 1,2
2016 7,572,960 13,5
25 / 242
Decrease2.svg 1,3
2019 7,572,973 13,0
28 / 242
Decrease2.svg 0,5

Organ prasowy[edytuj | edytuj kod]

Partia wydaje swoją oficjalną gazetę Komei Shinbun[20].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]