Kometa Donatiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
C/1858 L1
Ilustracja
Kometa Donatiego na rycinie z 1858
Odkrywca Giovanni Battista Donati
Data odkrycia 2 czerwca 1858
Nazwy alternatywne Kometa Donatiego, 1858 VI
Elementy orbity
Półoś wielka 156,1320 au
Mimośród 0,9963
Peryhelium 0,5785 au
Aphelium 311,6855 au
Okres orbitalny ok. 1953 lat
Nachylenie orbity względem ekliptyki 116,9512°
Długość węzła wstępującego 167,3044°
Argument peryhelium 129,1144°
Moment przejścia przez peryhelium 30 września 1858
Charakterystyka fizyczna jądra
charakterystyka nieznana

Kometa Donatiego (formalne oznaczenie C/1858 L1) – kometa długookresowa, widoczna gołym okiem w roku 1858.

Odkrycie[edytuj]

Kometa ta została odkryta przez włoskiego astronoma Giovanniego Battistę Donatiego 2 czerwca 1858 roku (niektóre źródła podają datę pierwszej obserwacji na 7 czerwca).

Orbita komety[edytuj]

Orbita Komety Donatiego ma kształt bardzo wydłużonej elipsy o mimośrodzie 0,996. Peryhelium znajduje się w odległości 0,58 j.a. od Słońca , aphelium zaś 311,69 j.a. od niego. Okres obiegu komety wokół naszej Dziennej Gwiazdy wynosi około 1953 lat, nachylenie do ekliptyki to 116,95˚ (epoka 8 października 1858).

Właściwości fizyczne[edytuj]

Kometa Donatiego na rysunku z 2 października 1858

Kometę można było obserwować gołym okiem od połowy sierpnia 1858 do listopada tegoż roku. Na początku października 1858 znalazła się najbliżej Ziemi (0,54 j.a.) i tym samym osiągnęła największą jasność – ok. 0m.

Kometa Donatiego wykształciła jasną głowę oraz dwa warkocze; jeden wąski, prosty i długi jonowy, a drugi szeroki gazowo-pyłowy. Warkocze miały na nieboskłonie długość do 60˚, a warkocz pyłowy dodatkowo 10˚ szerokości.

W tamtym czasie – z racji swej okazałości – kometa ta wzbudzała u wielu ludzi strach, gdyż – jak niektórzy uważali – miała zwiastować wielkie nieszczęścia, np. wojny lub epidemie.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]