Komisariaty Straży Granicznej II Rzeczypospolitej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Komisariat Straży Granicznej II RP – jednostka organizacyjna Straży Granicznej II RP.

Komisariaty Straży Granicznej były częścią składową Inspektoratów Granicznych. Ochraniany odcinek granicy wynosił od 30 do 40 kilometrów w zależności od charakteru ochranianego odcinka, nasilenia przestępczości, itp.

Komisariaty składały się z czterech–pięciu placówek I linii i jednej–dwóch placówek II linii.

Na czele Komisariatu stał kierownik zwykle w stopniu podkomisarza i komisarza. Niekiedy zdarzało się że kierownikiem komisariatu zostawał strażnik w stopniu aspiranta. Przeciętny stan osobowy komisariatu wynosił od trzydziestu do siedemdziesięciu ludzi.

Rozkazem nr 2 z 8 września 1938 roku w sprawie terminologii odnośnie władz i jednostek organizacyjnych formacji, dowódca Straży Granicznej płk Jan Gorzechowski wprowadził tytuł komendanta w miejsce dotychczasowego kierownika [1].

Zadania komisariatu[edytuj | edytuj kod]

  • Nadzór nad podległymi placówkami;
  • Pomoc w pełnieniu służby granicznej;
  • Organizacja wywiadu na podległym terenie;
  • Współpraca z miejscowymi urzędami, policją;
  • Organizacja szkolenia szeregowych Straży Granicznej;
  • Pomoc w prowadzeniu zajęć z przysposobienia wojskowego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]