Komisarz generalny Kongregacji Świętego Oficjum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Komisarz generalny Kongregacji Świętego Oficjum – jeden z najważniejszych urzędników Kongregacji Świętego Oficjum (1542–1965). Był on zawsze dominikaninem z prowincji zakonnej Obojga Lombardii. W pierwszych latach (1542–1551) zajmował się głównie korespondencją oraz cenzurą publikacji, jednak po objęciu tego urzędu przez Michele Ghislieriego jego kompetencje znacznie się rozszerzyły i polegały głównie na przyjmowaniu denuncjacji, wydawaniu nakazów aresztowania, wstępnym przesłuchiwaniu świadków i podejrzanych, przygotowywaniu procesów dla kardynałów inkwizytorów. Urząd ten był odtąd uważany za odpowiednik urzędu inkwizytora dla diecezji rzymskiej. Zazwyczaj obejmowali go dominikanie pełniący funkcję inkwizytora któregoś z lokalnych trybunałów we Włoszech i nominację na komisarza generalnego Świętego Oficjum traktowali jako promocję.

Komisarz generalny od 1551 miał zastępcę, tytułowanego jako socjusz komisarza generalnego. W późniejszym okresie doszedł jeszcze drugi zastępca, a wówczas rozróżniano pierwszego oraz drugiego socjusza. Byli oni również dominikanami z prowincji lombardzkiej.

Urząd komisarza generalnego został zniesiony po przekształceniu Kongregacji Świętego Oficjum w Kongregację Nauki Wiary w 1965.

Lista komisarzy generalnych Świętego Oficjum[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrea Del Col, Commissario del Sant’Uffizio, Italia, [w]: Adriano Prosperi (red.), Dizionario storico dell'Inquisizione, Piza 2010, s. 351.
  • Michael Tavuzzi: Renaissance Inquisitors. Dominican Inquisitors and Inquisitorial Districts in Northern Italy, 1474–1527. Leiden – Boston: BRILL, 2007, s. 210-211. ISBN 978-90-04-16094-1.